زهرا (سلام الله عليها) گل هميشه بهار نبوت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٨ - حديث چهاردهم

حتى اگر شده به دروغ وانمود كن كه به فرعون ايمان دارى و جان خود را به خطر نينداز، تو زن پادشاهى و در قصر همه نعمتها هم برايت فراهم است، چرا اين همه را مى خواهى از دست بدهى؟ [آسيه‌] گفت: مادر اين چه حرفهاييست كه مى زنى؟

چه زنهايى بودند اينها، چه روحيه اى داشته اين زن فرعون. از چهار زنى كه در صحيح بخارى آمده، اول شان آسيه بنت مزاحم است. در احاديث شيعه هم دارد منتها از طريق شيعه سند روايات معتبر نيست. و به سند غير معتبر وارد شده ولى از قرآن معلوم است كه زن مجلله بزرگى بوده.

به هرحال اين زن بزرگوار افتخارآفرين ارتداد ازخدا را قبول نكرد كه داستانش طولانى است. بالاخره فرعون‌

او را گرفت و بر روى يك تخته ميخكوب كرد. در آن لحظات آخرى كه اين زن مجلّله در حال موت بود، صدا زد: «رَبِّ إبنِ لِى عِندَكَ فِى الجَنَّة بَيتاً». اين آيه قرآن است كه خداوند در قرآن حكايت مى كند. يعنى پروردگار من! در بهشت خانه اى در نزد خودت به من [عطا فرما] من از اين دنيا گذشتم، من تو را مى خواهم و به تو ايمان دارم و به فرعون و قصرش علاقه اى ندارم.

خداوند بعد از صدها سال يا يكى دو هزار سال بعد براى پيامبرخاتم خود اينها را حكايت مى كند كه اين زن‌