مقدّمه دارد كه در اينجا ذكر نشده، آن چيزى كه من از سابق در ذهنم مانده اينگونه بوده كه پيغمبر اكرم (ص) از منزل خارج شد، در حاليكه خيلى بشّاش بود و با روى باز و خوشحالى بيرون آمد، عدّه اى عرض كردند، يا رسول الله! خداوند هميشه دل شما را شاد فرمايد، سبب شادى امروز شما چيست؟ پيغمبر اكرم (ص) فرمود): «إنَّ هذا مَلَكٌ لَم ينزل الارض قَبل»؛ فرشته اى آمد كه تاقبل از ديشب به زمين نازل نشده بود، ديشب از خدا اذن گرفت؛ «استأذَنَ رَبَّهُ أن يسَلّم عَلَى» از خدا اذن گرفت كه بيايد بر زمين و بر من سلام كند و خدا هم به او اذن داده بود، او براى دو چيز آمده بود:

١- أن يسَلّم عَلَى؛ برمن سلام كند. خب اين افتخار ملائك است كه بيايد و بر پيغمبر اكرم (ص) سلام كند، به زيارت خاك پاى پيغمبر مشرف شود، اين افتخار همه جن و انس و فرشته ها و ملائك است.

«وَ يبَشِّرُنى بِأَنَّ فاطِمَةَ سَيِّدَةَ نِساءِ اهلِ الجَنّة؛ وَ أنّ الحَسَنَ وَ الحُسَينَ سَيِّدا شَبابِ اهلِ الجَنَّة؛ علّت دوم اين بوده كه بيايد تا به من بشارت و خوش خبرى بدهدكه «فاطمه» بى بى و «سيده» زنان اهل بهشت است.

بعداً خواهيم خواند كه از بين زنان، چهار زن به درجه كمال رسيده بودند، اما از همين جمله «سيِّدةُ نِساءِ اهلِ‌