در تفسير سوره كوثر كه؛ (إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ، فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ، إِنَّ شانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ)؛ يعنى: اى رسول ما! ما به تو كوثر عطا كرديم.

در تفسير اين سوره نوشته اند كه پيغمبراكرم (ص) وارد

مسجدالحرام شد، بعضى از عناصر اموى و شيوخ بنى اميه آنجا بودند، خواستند پيامبر را سرزنش و توهين كنند (كار بنى اميه همين بود)، لذا گفت: «جاءَ الابتَر».

«ابتر» يعنى «عقب بريده». گفتند محمد [ص‌] كه فرزند ندارد، دوسه روز بعد هم مى ميرد و كارش تمام است. نامش هم از بين مى رود. ابتر است، عقب ندارد. در روايات آمده كه پيغمبر اكرم (ص) سخن مشركين را شنيد و متأثر شد. خدا اين سوره را برايش فرستاد: نه اى رسول من! اينطور نيست، بلكه‌ (إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ)؛ ما به تو كوثر مى دهيم كه «كَثيرُالخَير» است و ذرّيه زياد پيدا مى كنى. مى گويند «كوثر» يك تعبيرش «فاطمه زهرا (س)» است كه خدا به پيامبر وعده داده بود و در همان مكّه هم متولد شد.

فاطمه بعد از بعثت به دنيا آمد. عده اى از دانشمندان‌

اهل سنت مى گويند، فاطمه پيش از بعثت به دنيا آمده ولى علماى شيعه مى گويند بعد از بعثت. اينها اختلافات جزئى تاريخى است. (إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ، فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ)؛ براى پروردگارت شتر قربانى كن. (إِنَّ شانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ)؛ دشمنت ابتر است و از بين‌