زهرا (سلام الله عليها) گل هميشه بهار نبوت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٣ - حديث ششم

و «فاطمه عليهاالسّلام»[١]. اهل بيت پيغمبر خيلى احترام دارند. دانشمندان بزرگ و محترم اهل سنت هم همين گونه هستند و اهل بيت را احترام مى كنند. «إنّ فاطمة عليهاالسّلام» اين عبارت بخارى است. «إشتَكى» شكايت كرد. «ما تَلَقّى مِنَ الرّحى» خيلى اذيت شد. يك دختر جوان نشسته در خانه و براى اهل خانه هر روز با آسياب دستى، گندم آسياب مى كند. ظاهرا گندم هم نبوده، بلكه جو بوده. فاطمه اين جو ها را آسياب مى كند تا نان بپزد. «مِمّا تُطحن» آرد درست مى كرد و خمير مى كرد و نان مى پخت. «فَبَلَغَها»؛ روزى خبردار شد كه براى پيامبر تعدادى اسير آورده اند. «فَأتَتهُ وَ تَسئَلهُ خادِماً»؛ آمد پيش پيغمبر و گفت يا رسول الله يك خادم يا كنيز به من بده تا به من كمك كند، چون من خيلى اذيت مى شوم. نگهدارى بچه ها كار ميخواهد و كارهاى خانه هم هست و اين آسياب كردن هم براى من سخت است. «فَلَم يوافِقها»؛ پيغمبر قبول نكرد. «فَذَكَرت لِعايشة»؛ فاطمه پيش عايشه آمد و گفت شما به پيغمبر بگوييد. «فَذَكَرَت ذلِكَ عايشَة لَه» عايشه اين شفاعت را پيش پيغمبر كرد. پيغمبر وقتى عايشه شفاعت كرد، به خانه فاطمه آمد. فاطمه مى گويد:

[١] . مراجعه كنيد به سنن ابى داود، ج ٣، صص ٤٨، ٢١١، ٣٠٠، ٣٢٤، ١٤٢ و ١٤٣ و صفحات ديگر. به نظر من- كه دليل آن را بيان نمى كنم- جمله( عليه السلام يا عليهاالسلام) از خود بخارى و ابى داود نيست بلكه از راويان حديث است و در آن دوره ها اين جمله در زبان راويان اهل سنت شايع و رايج بوده و بخارى و ابوداود آنرا حذف نكرده اند. والله العالم.