نويسنده: بيان «فاطمه» به معناى «مفطومه» است يعنى بريده شده (دورشده) از شرّ و آتش. پيروان فاطمه كه در دنيا خود را از شر جدا مى كنند طبعاً درقيامت از آتش بريده ميشوند.

اين سه سند هركدام به تنهايى معتبر نيست ولى به ملاحظه هرسه سند به صدور متن حديث از امام رضا عليه السّلام اطمينان حاصل مى شود.

٣- به همان سند گذشته؛ قال رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم: «محقّقاً خداوند به خاطر غضب فاطمه غضب مى كند و به رضاى فاطمه راضى ميشود». (بحارالانوار، ج ٤٣، ص ١٩)

وقتى فاطمه غرايز خود را در پناه عقل و ايمان تعديل كرده باشد وقتى كه او نفس خود را در دوره جوانى در محبّت خدا فانى نموده باشد مسلّماً غضب و رضاى فاطمه، غضب و رضاى خداوند را در پى دارد. حديث «بخارى» كه قسمت اول اين حديث را بيان مى داشت؛ گذشت.

٤- كافى به سند معتبر از معاويه پسر وهب از امام صادق عليه السّلام نقل مى كند كه فرمود؟ «رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلم تزويج نمود فاطمه را به على به مهر يك ضريح حطمى و فرش (خانه ي) فاطمه جلد