زهرا (سلام الله عليها) گل هميشه بهار نبوت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢ - حديث اول

مستقيم داخل كساء رفت. «ثُمَّ جائت فاطمة»؛ بعد از حسين فاطمه آمد، «فَأدخَلَها»؛ خب فاطمه بزرگ بود، او ديگر سربخود داخل نمى شد. مى گويد پيامبر به او هم اجازه ورود به زير كساء را داد و او هم داخل شد. «ثُمَّ جاءَ عَلى»؛ بعد على آمد «فَأدخَلَه»؛ پيامبر او را هم داخل كساء برد. «ثُمَّ قالَ»: (إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً)

بعضى ها ناصبى اند. (دشمن ائمه اند) به هزار و يك نيرنگ و فريب، شيطنت مى كنند كه اينها ربطى به على و فاطمه و حسن و حسين ندارد. خُب معلوم است كه چهار نفر آمده اند در يك خانه اى كه پيغمبر (ص) نشسته بود و عبا را روى خود انداخته بود، بعد اين چهار نفر يك به يك وارد خانه مى شوند: اول حسن آمده، دوم حسين آمده، سوم فاطمه آمده و چهارم على. همه را زير عباى خود گرفته و فرموده: (إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً) اهل خانه همين ها هستند. اين خانه خانه دائمى كسى نبوده و نه على و فاطمه و حسن و حسين در يك اتاق با پيامبر زندگى ميكردند. بلكه آنها خانه جداگانه داشتند و پيغمبر خانه جدا. اين اهل بيتى كه مى گوييم و همين الان هم كه «اهل بيت» مى گوييم به خاطر همين آيه مى گوييم. اين مسئله بين همه مسلمانان معروف و مشهور شده.

ما بايد دقت كنيم و دو عنوان را اشتباه نكنيم: