پاسخ به پرسشهاى فقهى، اخلاقى و متفرقه - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٣٩ - دعا و عدم استجابت آن

سوال (١٨٦٦): بعضى‌ها گفته اند كه: اگر جامعه فاسد باشد، دعاى فردى هم قبول نمى‌شود، پس چرا در كشورهاى اسلامى بعضى افراد كه مسلمان مى‌شود و دعا مى‌كند قبول مى‌شود؟

جواب: اين حرف درست نيست، مسلمان بايد از رحمت خداوند نا اميد نشود و دعا كند.

سوال (١٨٦٧): مى‌گويند: دعا در حق برادر مسلمان قبول است؛ پس چرا دعاى من كه از خدا مى‌خواهم، شخصى هدايت شود، قبول نمى‌شود؟

جواب: دعا از صدق دل انجام دهيد و قبل از دعا از گناهان خود توبه كنيد و عجله هم نكنيد انشاءالله قبول مى‌شود.

سوال (١٨٦٨): دخترى بيمارى هستم، هر چه براى شفايم دعا مى‌كنم خوب نمى‌شوم، و اگر آب نيسان كه فضيلتش در «مفاتيح الجنان» آمده را به قصد شفا بگيرم و بنوشم، اشكالى ندارد؟

جواب: استفاده كنيد، ولى دعا وقتى قبول مى‌شود كه مصلحت شما در آن باشد.

سوال (١٨٦٩): جوانى هستم كه خداوند (ج) دعاى مرا قبول نمى‌كند، آيا در بنده گى ام شك كنم؟

جواب: در بنده گى خود شك نكن، بلكه اعتقاد كن كه مصلحت در كار مطلوب شما نيست.

سوال (١٨٧٠): دخترى هستم، هر چه دعا مى‌كنم حاجتم برآورده نمى‌شود. حاجتى از خدا دارم كه سال‌ها است منتظر برآورده شدنش هستم. چرا دعايم قبول نمى‌شود؟