پاسخ به پرسشهاى فقهى، اخلاقى و متفرقه - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٠٠ - دوست داشتن نامحرم

سوال (١٧٢٣): از زندگى خسته شده‌ام، هيچ اميدى در دنيا ندارم، جز اين‌كه يك عالمه دينى شوم تا رضايت پروردگارم را كسب كنم. اما يك پسر كه در راه خدا رشد كرده، دوستش دارم و از شر محبتش به خدا پناه مى‌برم، نمى‌دانم چه كار كنم؟

جواب: اگر بخواهيد علم دينى بياموزيد، در يك مدرسه كه نزديك خانه شما هست برويد، درس بخوانيد. با اراده قوى مى‌توانيد به لطف خداوند براى خود و اجتماع مفيد باشيد و هر چه زودتر، رابطه خود را با آن پسر قطع كنيد بهتر است، چون اگر بتوانيد در دوره جوانى خود را پاك نگهداريد تا آخر عمر پاك خواهيد ماند.

سوال (١٧٢٤): پسرى بيست ساله‌ى هستم، كه قصداً مرتكب عملى شدم و در حال حاضر بسيار پشيمانم. در واقع به كسى كه دوستش نداشتم، گفتم كه: شما را دوست دارم و براى زندگى مشترك انتخاب كرده‌ام و حالا او نمى‌تواند كه مرا فراموش كند و من فعلًا دچار عذاب وجدان شده‌ام. لطفاً راهنمايى كنيد!

جواب: بايد به او واقعيت را بگوييد، حتماً او نيز تدريجاً از شما دلسرد مى‌شود.

سوال (١٧٢٥): اگر با كدام دخترى رابطه داشته باشم، ولى از حرف‌هاى شهوت انگيز و بيجا خود دارى كنم و از طريق پيام و گاه، هم از طريق صحبت تلفنى رابطه بر قرار كنم، گناه دارد يا خير؟

جواب: ارتباط تلفنى آخر منجر به شهوت انگيزى مى‌شود.

سوال (١٧٢٦): دخترى هستم كه واجبات خود را انجام مى‌هم، اما مدت دو سال مى‌شود كه پسرى را دوست دارم، ولى نه با او حرف مى‌زنم و نه ملاقات مى‌كنم. آيا مرتكب گناهى شده‌ام؟