پاسخ به پرسشهاى فقهى، اخلاقى و متفرقه - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٩٥ - ترس از والدين، ديگران، تاريكى و

جواب: بايد خود را تلقين كنند كه تاريكى عدم روشنايى است و هيچ اثر ندارد و مى‌شود كه از چراغ‌هاى دستى و تيلى استفاده كند. يا با يك نفر از فاميل بيدار شود و هر دو نماز را بخوانند.

سوال (١٣٢٧): براى داشتن جرئت چه بايد كرد؟

جواب: سخنرانى ياد بگيريد و در تاريكى‌ها راه برويد.

سوال (١٣٢٨): دخترى هيجده ساله‌ى هستم كه بسيار كم جرأت مى‌باشم، در حدى كه نمى‌توانم در صنف، درس را ارايه بدهم، حال چه كنم كه جرأتم زياد شود؟

جواب: خود را تلقين مثبت نماييد تا جرأت شما زياد شود.

سوال (١٣٢٩): متعلمى هستم كه وقتى مطلبى را ياد مى‌گيرم، غرور وجودم را فرا مى‌گيرد و باعث شكستم مى‌شود، لطفاً راهنمايى كنيد!

جواب: براى علم حدّى نيست، دوازده سال درس خواندن چيزى نيست كه باعث غرور شود. من بعد از شصت سال درس و مطالعه از كمى علم خود خجالت مى‌كشم.

سوال (١٣٣٠): بنده، حدود ده ساله بودم كه در يك حادثه ترسناك خيلى ترسيدم و چند روز بيمارى شديدى را سپرى كردم، تا اين‌كه سال‌ها از آن حادثه وحشتناك گذشت. ولى من هنوز كه هفده ساله هستم، خيلى پسر ترسو و بزدلى هستم. از تاريكى شب، از مردم، خلاصه از هر چيز هراس دارم و اين مسئله سال‌ها است كه مرا رنج مى‌دهد. نفسم به قدرى ضعيف است كه از خود هيچ اختيارى ندارم. به همه اعتماد دارم جز خودم، البته كارهاى زيادى هم معنوى و هم مادى انجام دادم، اما نتيجه قطعى نداد. حال براى زايل نمودن ترس چه كنم؟