پاسخ به پرسشهاى فقهى، اخلاقى و متفرقه - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠١ - روزه اساتيد و دانشجويان در غير محل زيست شان

جواب: اگر در يازده ماه بعد از رمضان خوب شويد، قضاى آن واجب است و كفاره ندارد و چنانچه تا رمضان دوم مريض باشيد و قضاى روزه مقدور نباشد، بعد از رمضان دوم فديه دارد و قضا ندارد. فديه آن «٧٥٠ گرام» نان يا آرد و يا گندم براى هر روز به فقير مومن بدهيد.

سوال (٤٥٥): چند روز از روزه‌ام از سال گذشته مانده، اگر در اين سال هم گرفته نتوانم، آيا كفاره دارد؟

جواب: بلى، هم قضا دارد و هم فديه، خوب و يا لازم است كه قبل از رمضان بگيريد.

سوال (٤٥٦): مدت چهار سال شده است كه چهار روز، روزه قضايى دارم، چون نمى‌دانستم كه چه قدر كفاره دارد نگرفته‌ام؛ آيا هر سال كه مى‌گذرد بر كفاره آن اضافه مى‌شود؟

جواب: روزه‌ها را قضا كنيد كه زياد نشود، اگر از يك سال بگذرد بر هر روز «٧٥٠ گرام» گندم مى‌آيد، ولى بر سال دوم فديه آن تكرار نمى‌شود.

سوال (٤٥٧): جوانى هستم، از چند سال قبل بخاطر بيمارى و مرضى كه داشتم، روزه قرضدار هستم كه نتوانستم بگيرم، حكمش چيست؟

جواب: اگر كسى در رمضان به خاطر بيمارى روزه را بخورد و تا سال ديگر به خاطر بيمارى قضا نتواند، قضاى روزه از گردن او ساقط مى‌شود و براى هر روز «٧٥٠ گرام» گندم (مثلًا) آرد بدهد.

سوال (٤٥٨): شخصى هستم كه دو روز روزه قضايى از سال گذشته دارم، كفاره آن چه طور و چه مقدار است؟

جواب: قضا كنيد و براى هر روز «٧٥٠ گرام» (مجموعاً يك و نيم كيلو) آرد يا گندم بدهيد.