پاسخ به پرسشهاى فقهى، اخلاقى و متفرقه - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٨ - كفاره دوازده سال روزه

جواب: نسبت به ترك روزه، مستحق عقاب است و قضا و كفاره هم دارد.

كفاره دوازده سال روزه‌

سوال (٤٤٥): شخصى هفتاد ساله‌ى هستم و مدت دوازده سال روزه‌ام را عمداً خورده‌ام، از يك نفر پرسيدم كه من چه كار كنم، او گفت؛ براى جبران روزه‌هايى را كه عمدى خورده‌ايد دو راه دارد:

١) اين‌كه در مقابل هر روز (٦٠ روز) روزه بگيريد كه يك ماه آن (١٨٠٠) روز مى‌شود و دوازده سال آن (٢١٦٠٠) روز معادل به شصت سال.

٢) در مقابل هر روز شصت فقير را سير كنيد، يعنى (٢١٦٠٠) فقير را به هر يك «٧٥٠ گرام» طعام بدهيد كه مجموعاً (١٦٢٠٠ كيلوگرام) برابر به (٢٣١٤ سير) كه تقريباً (٣٢٤ بوجى) آرد (٥٠ كيلويى) و هر بوجى (١٣٠٠ افغانى) قيمت دارد كه مجموع قيمت آن (٤٢١٢٠٠ چهار صدو بيست و يك هزار و دو صد افغانى) مى‌شود، بر علاوه كفاره، قضايى دوازده ماه خورده شده كه مجموعاً (٣٦٥) روز مى‌شود، نيز واجب است كه بگيريد. من گفتم: «به هر فقير يك عدد نان كه وزن آن (٢٥٠ گرام) است، بدهم درست است» او گفت: به هر فقير (٣ عدد نان) بدهيد. حالا من چه كار كنم، آيا كدام راه آسان ترى وجود دارد؟

جواب: در پاسخ به راه اول شما، بلى، حساب شما درست است تا زنده‌ايد و قدرت داشته باشيد، روزه بگيريد. بقيه به پسر بزرگ شما مى‌رسد.

در راه دوم آن؛ گناه خود را تحمل مى‌كنيد، از اول كه واجب نبوده. بناءً جواب اين است؛ در فرض كه قدرت مالى داريد، بايد كفاره به فقيرها بدهيد و راهى ندارد، خود شما اين بلا را به سر خود آورده ايد. اگر اين قدر پول نداريد، به هر مقدار كه داريد كفاره را به اندازه قدرت‌