پاسخ به پرسشهاى فقهى، اخلاقى و متفرقه - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٧ - قضا و كفاره روزه

بعد از آن در زندگى‌ام پريشانى آمده است و ديده‌ام. لطفاً راهنمايى كنيد كه چگونه جبران كنم؟

جواب: روزه‌ها را قضا كنيد و كفاره هر روز خوردن روزه را، به مقدار «٧٥٠ گرام» نان يا گندم به شصت فقير بدهيد.

سوال (٤٤١): روزه ماه رمضانم به دليل عذر شرعى قضا شد، قضايى آن را گرفتم، اما كفاره آن را تا هنوز نداده‌ام، ولى تصميم قاطع دارم كه آن را پرداخت نمايم، آيا روزه‌ام درست است؟

جواب: قضايى روزه ماه رمضان كه به خاطر حيض يا نفاس ترك شده، پس از ماه رمضان تا پيش از ماه رمضان ديگر، كفاره ندارد، به مجرد قضا، كفايت مى‌كند.

سوال (٤٤٢): شوهر خواهرم مدت چهار سال است كه روزه گرفته نمى‌تواند، توانايى روزه گرفتن را هم ندارد، چگونه مى‌تواند كفاره چهار سال روزه خود را بدهد؟

جواب: اگر از پيرى امكان ندارد روزه بگيرد، چيزى بر او نيست و اگر ممكن است روزه بگيرد، ولى اگر مُشقت دارد، براى هر روز آن «٧٥٠ گرام» گندم يا آرد يا نان به فقرى مومن بدهد.

سوال (٤٤٣): دخترى بيست و هفت ساله‌ى هستم كه تا به حال هيچ روزه نگرفته‌ام و قضايى آن را هم نگرفتم، تكليف هم نداشتم، حالا من چه بايد بكنم؟

جواب: واجب است از سال دهم عمر خود تا امروز روزه‌ها را قضا كنيد و در فرض قدرت، كفاره هم بدهيد.

سوال (٤٤٤): اگر شخصى نماز بخواند، ولى روزه نگيرد، حكم آن چيست؟