پاسخ به پرسشهاى فقهى، اخلاقى و متفرقه - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٢ - روزه ى مريض

جواب: اگر كسى در ماه رمضان بخاطر بيمارى، روزه خود را افطار كند و يازده ماه ديگر هم بيمار باشد و روزه را قضا نتواند، روزه بر او واجب نيست، و براى هر روز «٧٥٠ گرام» فديه بدهد، و اگر در يازده ماه ديگر مى‌تواند قضا كند، بايد قضا كند، و اگر تا رمضان آينده قضا نكرد، هم قضا بر او واجب است هم فديه.

سوال (٣٧١): مادرى دارم كه زخم معده دارد، لطفاً راهنمايى كنيد كه روزه بگيرد يا خير؟

جواب: اگر داكتر متخصص متدين بگويد ضرر دارد و مريض بخاطر زخم معده خود از روزه بترسد، مى‌تواند روزه را بخورد.

سوال (٣٧٢): خانمى چهل و پنج ساله‌ى هستم كه مدت چهار سال مى‌شود، به مرضى مبتلا شدم كه نمى‌توانم روزه بگيرم و تا به حال هيچ روزه قضايى ندارم، تكليفم چيست؟

جواب: اگر به هيچ وجه، روزه در رمضان و يازده ماه ديگر نمى‌توانيد بگيريد، براى هر روز در فرض امكان، «٧٥٠ گرام» گندم يا آرد بدهيد.

سوال (٣٧٣): كسى كه مرض شكر دارد و تحمل تشنگى برايش سخت است، حكم روزه گرفتنش چگونه است؟

جواب: بخورد و در زمستان قضا كند.

سوال (٣٧٤): برادرم تازه عمليات شده، مسئله روزه‌اش چه حكمى دارد؟

جواب: اگر براى مرض او روزه ضرر دارد بخورد.

سوال (٣٧٥): دخترى جوانى هستم، دو سوال دارم، اول: مدت دو سال است كه مريض هستم و دو ماه به علت مرضى كه داشتم نتوانستم روزه ماه مبارك رمضان را بگيرم و قضايى هم دارم، فعلًا هم خوب نشده‌ام، خواستم بدانم مشكلى ندارد، اگر فعلًا هم نتوانم قضايى‌