پاسخ به پرسشهاى فقهى، اخلاقى و متفرقه - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٩٢ - دوست داشتن نامحرم

سوال (١٦٩٠): دخترى هفده ساله‌ى هستم، من و دختر مامايم يك پسر را دوست داريم، كه از نزديك هم او را نديديم، ولى دعا مى‌كنيم كه به هم برسيم، حال هر دوى ما چه كار كنيم؟

جواب: خود را به دست خود به چاه نيندازيد، كار هر دوى شما طفلانه است. در واقع شما چگونه جرئت داريد كه شخصى را كه اصلًا نمى شناسيد، خود را براى هميشه به اختيار او قرار دهيد، بپرهيزيد.

سوال (١٦٩١): پسرى بيست ساله‌ى هستم كه دخترى را واقعاً دوست دارم، اما او خبر ندارد. هميشه به نماز و قرآن و روزه متوسل مى‌شوم. لطفاً راهنمايى كنيد كه چه قسم او را خبر كنم؟

جواب: مادر خود يا يكى از زنان را به خواستگارى او بفرستيد.

سوال (١٦٩٢): دخترى شانزده ساله‌ى هستم كه عاشق پسرى مى‌باشم، اما او خبر ندارد. هميشه صبر مى‌كنم، به خدا دعا مى‌كنم كه مرا به او برساند، آيا دعاى من قبول مى‌شود؟

جواب: اگر مصلحت باشد خداوند قبول مى‌كند، اگر مصلحت نباشد قبول نمى‌كند. شما در اين سن كم از كجا فهميديد آن پسر و فاميل او متدين و بااخلاق است و با دختران ديگر آشنا نباشد؟ با مادر خود در اين مورد صحبت كنيد، خود را به دست خود ميان چاه نيندازيد.

سوال (١٦٩٣): دخترى هستم كه پسرى را دوست دارم و او هم مرا دوست دارد، اما هميشه دروغ مى‌گويد، لطفاً راهنمايى كنيد كه من چه كار كنم؟

جواب: اگر عاقل باشيد فوراً از او دورى مى‌كنيد و ممكن است با دختران ديگر هم دوست باشد.