پاسخ به پرسشهاى فقهى، اخلاقى و متفرقه - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٩١ - دوست داشتن نامحرم

سوال (١٦٨٦): جوانى هستم يك دخترى را زياد دوست دارم، اما او من را زياد دوست ندارد. آن قدر دوستش دارم كه حتى يك لحظه بدون او نمى‌توانم فكر كنم، به خاطر او به خدا زياد نزديك شدم و نمازهايم را بيشتر مى‌خوانم، حالا چه بايد كنم؟

جواب: اول بايد ديانت، نجابت و اخلاق او را تحقيق و بعد از آن خواستگارى كنيد و گرنه به گناه آلوده مى‌شويد.

سوال (١٦٨٧): پسرى مرا دوست داشت، ولى من پسر ديگرى را دوست دارم، اما به اولى نگفته ام كه من كس ديگرى را دوست دارم، لطفاً راهنمايى كنيد كه چه كار كنم؟

جواب: با پسران تماس نگيريد كه براى شما بسيار خطر ناك است، صبر كنيد، إِن شاءالله براى شما شوهر خوب پيدا خواهد شد. اين دوستى‌ها در اين سن، مجرد شهوتى زود گذر است.

سوال (١٦٨٨): دخترى را براى ازدواج كردن دوست دارم. آيا اگر پيش خدا دعا كنم به او مى رسم و خدا دعايم را قبول مى‌كند؟ آيا دوست داشتن او گناه است؟

جواب: قبول دعا از جانب خداوند، تابع مصلحت است. مصلحت را خداوند مى‌داند و ما و شما نمى‌دانيم. محبت، اگر به رفت و آمد و صحبت‌هاى حرام و مزاحمت طرف نرسد، گناه ندارد.

سوال (١٦٨٩): دخترى هستم كه پسر خاله‌ام را دوست دارم، مدتى به هم پيام مى‌داديم او به من مى‌گفت: تو را دوست دارم، اما من باور نمى‌كردم، چه كار كنم كه بفهمم مرا دوست دارد يا نه؟

جواب: مادرت با خواهرش صحبت كند، و هر دو خواهر تحقيق كنند، اگر راست بگويد او را بخواهيد.