پاسخ به پرسشهاى فقهى، اخلاقى و متفرقه - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٩٠ - دوست داشتن نامحرم

سوال (١٦٨٣): دخترى سيزده ساله‌ى هستم كه عاشق پسرى شدم كه او هم مرا دوست دارد، اما آن پسر مى‌گويد كه: نامزد دارم و به من هم پيشنهادى نامزدى مى‌دهد كه باهم زندگى كنيم. من نماز مى‌خوانم، هميشه دعا مى‌كنم، خيلى دوست دارم پيش خداوند عزيز باشم، ولى با اين كارم فكر مى‌كنم خدا مرا دوست ندارد. لطفاً راهنمايى كنيد كه با پيشنهاد او چه كنم؟

جواب: شما با اين سنّ كم، چگونه عاشق پسرى شديد، آن هم نامزد دار، خانه مرد دو زنه خانه بلاها و بدبختى‌ها است. از خدا بترس، از اين كار منصرف شو، با مادرت صحبت كن كه شوهر مجرد در فرصت بعدى برايت پيدا كند.

سوال (١٦٨٤): جوانى بيست و دو ساله‌ى هستم كه پسرى را دوست دارم كه با او كدام ارتباط تلفنى و غيره ندارم، شايد خواستگارى ام بيايد. آيا از دور ديدن، گناه دارد؟ چه كنم كه فراموشم شود؟

جواب: از دور، ديدن روى تنها اشكالى ندارد، ولى مسلماً اين حال باقى نمى‌ماند و پس از مدتى با هم يك‌جا قدم خواهيد زد و حرف‌هاى شهوت انگيز، كه از اين اشكال به وجود مى‌آيد. او بايد حتماً به خواستگارى شما بيايد و از تدين واخلاق او تحقيق كنيد.

سوال (١٦٨٥): مدت هفت ماه پسرى را دوست داشتم، به او گفتم: ترا دوست دارم، اما او با كسى ديگر نامزد شده بود، آيا مرتكب گناه شدم يا نه؟

جواب: تماس شهوانى دختر و پسر گناه دارد، شما بايد بدانيد كه اين تماس‌هاى تلفنى و بازارى، باعث بدبختى مى‌شود. ازدواج، با تحقيق از حال همسر و فاميل او توسط كلآن‌ها صورت گيرد.