پاسخ به پرسشهاى فقهى، اخلاقى و متفرقه - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٤٠ - حكم يابيدن، تصرف، دزديدن مال مردم و رد آن
سوال (١٠٩٧): چند سال پيش مبلغ هفت صد افغانى از شخص دكاندارى قرضدار بودم و ديگر نتوانستم او را پيدا كنم، اگر با اين حال بخواهم كربلا بروم مشكل دارد يا خير؟
جواب: اگر از پيدا كردن دكاندار نااميد هستيد، آن پول را به مومن فقير بدهيد و قصد كنيد ثواب آن به آن دكاندار برسد، ذِمه شما خلاص مىشود.
سوال (١٠٩٨): خانمى هستم كه شوهرم فوت كرده است، يك جلد كلام الله مجيد را از زيارت ابوالفضل به امانت آورده بود. دخترم آن قرآن را به مسجد براى خواندن برده بود و آن قرآن گم شده است، حالا چه كنم؟
جواب: خوب است به يكى از زائران كربلا بگوييد، قرآنى از كربلا بخرد و به حرم حضرت ابوالفضل بجاى آن قرآن بگذارد. اگر منظور از زيارت ابوالفضل مرادخوانى كابل است، نه در عراق، يك نسخه قرآن را در آن جا بگذاريد.
سوال (١٠٩٩): اگر شخصى، مال كسى را دزدى كند و بعداً پشيمان شود، ولى صاحب مال را پيدا نتواند، چگونه بايد جبران كند؟
جواب: همان مقدار پول را به فقراى مومنين بدهد و قصد كند كه خداوند ثواب آن را به صاحبش بدهد.
سوال (١١٠٠): شخصى هستم كه از يك هم صنفى خود پول طلب داشتم، و او يادش رفته بود كه بايد پس بدهد و حالا در كشور ايران اقامت دارد، من تمام پولهايم را بخشيدم، آيا كدام مشكلى دارد؟
جواب: هيچ مشكلى ندارد، اجر هم دارد.