درحديث آمده كه امير مؤمنان (ع) وقتى بر منبرمى رفتند مى فرمودند: «شايسته است كه مسلمان‌از دوستى‌باسه تن‌بر حذرباشد: كسى كه‌به‌لهوو لعب و كارهاى زشت مشغول است وشخص احمق و كودن، كه چيزى نمى فهمد ودروغگو».

٦- دشنام و الفاظ ركيك به زبان آوردن‌، براى يك مسلمان، سزاوار نيست. رسول الله (ص) فرمودند: «

انّ الله حرّم الجنّةعلى كلّ فحّاش بذئ‌قليل الحياء»: همانا خدابهشت را بر هر فحشگو و بددهن كم حيا، حرام فرموده است.

يعنى: كسى كه به تلفظ الفاظ ركيك‌و سخنان زشت عادت كرده، در بهشت جايى نداردو بايد چنين شخصى را نصيحت كنيم و اگرپندو اندرز نپديرفت‌بايد او را رها كردتا بيماريش به شخص ديگر سرايت نكند و بهشت را از دست‌ندهد.

٧- خشم و غضب: اشخاص بسيارى را ديدهايم كه‌كارهايى دور از شأن خود انجام ميدهندو اگراعتراضى به كارشان شودگويند: «عصبانى بودم» امااين عذرشرعاً پذيرفته نيست. امام صادق (ع) فرمودند: «

الغضبمفتاح كل شر»: خشم، كليدهر بدى است. زيرا كارهاى توأم با عصبانيت از روى عقل نيست وانسان در اثرخشم وانفعال آمادهى‌انجام دادن كارهاى‌ناشايست‌است.