٨- طمع: عبارت است از اين كه انسان‌ازآنچه‌خدا داده راضى وخشنودنباشد وبه دست‌مردمان چشم دوزد. چنين كارى شايستهى‌يك مسلمان نيست‌بلكه او بدينوسيله در دنيا وآخرت خسارت و ضررميبيند. در دنيا خسارت ميبيند چون نعمتهايى‌كه خدا به وى داده برايش گوارا نيست و همواره‌فزون طلب است ودر آخرت خسارت وزيان ميكند زيرا ممكن است همين طمع او را به دشمنى، خيانت وارتكاب جرم‌وگناه‌وادارد.

٩- استمناء. يعنى انسان، اعم از مرد يا زن، ضمن‌بازى با آلت‌خوديا به هر نحوى جز آميزش‌از خود منى بيرون آورد.

١٠- بى بندوبارى‌. زن‌اگر متانت خود را حفظ نكند وپوشش رارعايت‌ننمايد در روز قيامت، مستحق عذاب سختى خواهدبود.

رسول خدا (ص) فرمودند: «هنگام معراج زنانى‌را ديدم‌كه‌ازمو آويزان‌است‌و در عذاب و شكنجهاى سخت قراردارند. فاطمه زهرا (سلام الله عليها) علّت‌راپرسيدند. پيامبر (ص) فرمودند: چون‌كه‌موهاى خود را از نامحرم نمى پوشاند».

درحديث ديگر، پيامبر (ص) از آرايش كردن‌زن براى‌غيرشوهر خود، نهى فرمودندو اضافه‌كردندكه اگر چنان كند خدا عزوجل حق‌دارد اورابا آتش بسوزاند[٦].

[٦] ( ١) مراجعه شود به محمد باقر مجلسى، بحار الانوار، ج ١٠٠، ص ٢٤٣.