درس هاى آموزشى در احكام فقهى - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٩٠ - باطل كنندههاىنماز
دنيايى گريه كرد. اما گريه براى امور معنوى همچون خوف از خداوند يا اظهار بندگى و شوق باشد مانعىندارد. ونيز گريه كسى كه حكم را فراموش كرده مانعى ندارد.
ششم: بنابر احتياط وجوبى، آنچه درعرف خوردن به حساب مى آيد نماز را باطل مىكند. اما فرودادن اجزاى طعام كه دربين دندانها مانده است، مانعى ندارد.
هفتم: دست بسته نمازخواندن (تكتّف)، حتى باقصد خضوع و خشوعدر برابرخداوندمتعال، جايز نيست چون بدعتى است كهپسازرسول خدا (ص) به وجودآمدهاست. پس هركس باعمدو به قصد مشروعيت آن و يا براى ترويج باطل، چنان كند نمازشباطل مى شود اما اگر از روى غفلت و بيتوجهىويا از روى تقيّه باشد، نماز باطل نميشود.
هشتم: عمداً آمين گفتنبعد از خواندن سوره حمدحرام است و بنابر احتياطواجبنماز را باطل مىكند.
مسئله ٧٦: بنابر احتياط واجب به هم زدن بدون سببنماز و قطع آن از روى عمد، حرام است امااگر نمازگزار ناگزير به انجام آن شد يا در صحّتنمازش به ترديد افتاد و خواست آن را قطع كندو دوباره بخواند جايز است.