بخواهد مخالف با آنها باشد، از ارتشى كه بخواهد مخالفت كند، با همه اينها مخالفند. و شما بدانيد كه اگر ما دست به دست هم ندهيم، همه‌مان با هم نباشيم، زمينمان خواهند زد. مجلس را زمين مى‌زنند، دولت را زمين مى‌زنند، روحانيت را زمين مى‌زنند، همه زمين مى‌خورند. پس عقل اقتضا مى‌كند كه ما الآن مشكلات را تحمل كنيم. مردم مشكلات را تحمل كنند. مشكلات كمتر است از مشكلات ما تا زمان رسول اللَّه. و آن مشكلات زمان رسول اللَّه، آن مسئوليت رسول اللَّه بدتر از اين مسئوليتى است كه ما داشتيم. مشك را بخورند براى رفع حاجتشان، آنجا آن طور بود امير المؤمنين بدتر از ما زندگى كرد و از بين بردندش. الآن اين طورى است كه ما بايد تحمل بكنيم.

اتحاد در مقابل دشمنان كمين كرده اسلام‌

مملكت ما دشمن دارد، يعنى دشمن، دشمن ايران نيست، دشمن دشمن اسلام است.

الآن دشمنهاى ما از ايرانى‌اش گرفته كه در خارج نشسته‌اند دارند بر ضد اسلام صحبت مى‌كنند، منتها شما، اين را من گفتم ساير جاها، در مجالس اينها ضد اسلام اصلًا صحبت مى‌شود، اينهايى كه در خارج رفتند، اينها همه اين طورى هستند. خوب، ما يك عده اينجا مانديم، خودمان هم بريزيم به جان خودمان چه خواهد شد؟ مجلس با دولت مخالف، دولت با مجلس مخالف، اينها چه خواهد شد؟ اينها البته ان شاء اللَّه مخالف هم نيستند. اما بايد بيشتر توجه بكنيم. علماى بلاد بايد توجه بكنند كه هر كه آمد يك نقى زد فوراً باور نكنند و صحبت بكنند و به راديو برسد و به نمى‌دانم چه برسد. اين طور صحبت نكنند، به مجالس نبرند. أئمه جمعه نبرند به مجالس صحبتها را، مى‌توانند حلش بكنند، نتوانستند هضم كنند. ما بايد امروز تحمل كنيم، صبر بايد بكنيم. فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ مَنْ تابَ مَعَكَ‌ [١] اين چيزى بود كه پيغمبر اكرم گفت،

شَيَّبَتْني سُورَةُ هُود [٢]

به واسطه اين، آن هم به خاطر اينكه‌ وَ مَنْ تابَ مَعَكَ‌ بود، براى اينكه مى‌ديد نمى‌تواند استقامت كند، ما بايد استقامت كنيم، بايد حفظ كنيم، بايد صبر كنيم.

[١] سوره هود، آيه ١١٢: «آن چنان كه مأمور شده‌اى استقامت كن- همراه با- آنان كه با تو رجوع كرده‌اند.»

[٢] «سوره هود مرا پير كرد.» علم اليقين، ج ٢، ص ٩٧١.