در كشور ما شده باشد، ما بايد توجه بكنيم، كافى ندانيم اينكه ما تظاهر مى‌كنيم و شعار مى‌دهيم و چه، اينها كافى نيست. دولت واقعاً بايد با تمام قدرت آن طورى كه على- عليه السلام- براى محرومين دل مى‌سوزاند، اين هم با تمام قدرت دل بسوزاند براى محرومين، مثل يك پدرى كه بچه‌هايش اگر گرسنه بمانند، چطور با دل افسرده دنبال اين مى‌رود كه آنها را سير بكند، يك دولت تابع امير المؤمنين بايد اين طور باشد. الحمد للَّه هستند، خيلى البته من نمى‌گويم كه كسى مى‌تواند مثل حضرت امير باشد. خود او هم گفت كه شما نمى‌توانيد، نمى‌توانيم هم واقعاً، اما اعانت كنيم ما او را به ورع و تقوا، اعانت كنيم به اينكه تا آن اندازه كه مى‌توانيم. براى همه تا يك اندازه‌اى قدرت هست كه هم خودش را نگه دارد و هم جمهورى اسلامى را نگه دارد. اين قدرت‌هاى كوچك وقتى پهلوى هم گذاشته مى‌شود يك قدرت بزرگ است.

الآن چهل ميليون جمعيت ايران يك قدرت اسلامى بزرگ است كه ان شاء اللَّه اگر با همين وضع باقى باشد، به همين انسجام باقى باشد، طرفدارى از دولتشان بكنند، طرفدارى از مجلس‌شان بكنند و پشتيبان باشند براى جنگ‌هايى كه در اين كشور به بار آورده‌اند، اگر اينها به همين حال باشند، آن وقت يك پرده‌اى از مقام ولايت در اين كشور جلوه پيدا كرده است. كوشش كنيد بر اينكه، كوشش بكنند همه جمعيت‌ها و ارگان‌ها و همه نهادهاى اسلامى در اينكه اين تبعيت از مرام على- عليه السلام- را حفظ كنند و به پيش ببرند. قانع نشوند به اينكه ما حالا تا يك حدودى چه شده است، نخير، هيچ قانع نشويد.

پيروزى اسلام به دست گودنشينان و زاغه‌نشينان‌

انسان حد ندارد، بيحد است انسان. انسان در معنويات هيچ حدى ندارد، تا آنجايى كه برگردد به مبدأ كمال مطلق. در قدرت هم همين طور است. قدرت اسلامى انسانى بيحد است. بنا بر اين، بايد همه كشور ما به اين توجه داشته باشند كه اگر چنانچه دير بجنبند گرگ‌ها آنها را مى‌خورند. اگر به اين قدرتى كه الآن در جبهه‌ها هست و بحمد اللَّه هر روز