شادى دشمن‌ شهادت حمزه نقطه‌اوج شادمانى وخرسندى دشمن رابه همراه داشت، و اين بدان سبب بود كه حمزه دمار از روزگار دشمنان بر آورده بود وآنان رابه ذلّت وخوارى نشانده بود. ازاين رو كينه او تااعماق جان مشركان وبويژه هند وديگر زنان قريش نفوذ كرده بود.
پس از آنكه هند بدن حمزه وديگر شهيدان اسلام رامثله كرد، بر فراز سنگ بلندى رفت وباصداى بلند اين اشعار راكه در باره‌ضربه زدن به مسلمانان سروده بود خواند، واز ضربه‌اى كه به ياران رسول خداصلى الله عليه وآله رسيده بود شادمانى كرد:
ما انتقام روز بدر را از شما گرفتيم.
هر جنگى، جنگ ديگرى آتشبارتر به دنبال خواهد داشت.
كاسه صبر من درباره عقبه لبريز شده بود، تاپايان زندگى سپاسگزار وحشى خواهم بود، تا وقتى كه استخوانهايم در گور متلاشى شود. «١» وحشى نيز پس از واقعه احد روانه مكه شد، ومصيبت وارده برياران رسول خداصلى‌اللّه عليه وآله رامژده برد، او چهارروزه خود رابه مكه رساند تابرسردوراهى حجون «٢» رسيد، در آنجاايستاد وچند بارباصداى بلند فرياد زد:
اى گروه قريش! اى گروه قريش.
مردم از همه طرف به سوى اوهجوم آوردند ونگران بودند كه مبادا خبر