سرداران صدر اسلام(ج1)
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
سرداران صدر اسلام(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٥
فصل سوّم: اسلام حمزه حمزه يا سنگر اسلام تاريخ نگاران، تولّد جديد حمزه را اينگونه گفته اند كه دريكى از روزهاى سال دوم بعثت «١» پيامبر صلى اللّه عليه وآله در صفا بود كه ابوجهل از آنجا گذشت، و آن حضرت را مورد آزار و ناسزاگويى خود قرار داد، و از آيين وى عيبجويى كرد و رسالتش را انكار نمود. رسول خدا صلى اللّه عليه و آله در پاسخ وى سكوت اختيار كرد. ولى كنيز عبداللّه بن جدعان در خانه خود همه گفته هاى ابو جهل را شنيد.
ابو جهل پس از جدا شدن از پيامبر صلى اللّه عليه و آله به سوى كعبه رفت، و در انجمنى كه قريش در آن حضور داشتند شركت جُست.
ديرى نگذشت كه حمزة بن عبدالمطّلب در حالى كه كمانش روى دوشش بود از راه رسيد، او از شكار باز مى گشت چون او شكارچى ماهرى بود، و هيچگاه