حقيقت آن گونه كه هست - الهادي، جعفر؛ مترجم محمد مهدي رضايي - الصفحة ٢٧

نخست حيدر است و آنگاه حسن و حسين‌

سپس على و فرزندش محمد

آنگاه جعفر صادق و فرزند جعفر

موسى، و پس از او على بزرگوار آيد

يعنى رضا، سپس فرزندش محمد

پس على و فرزند هدايت يافته‌اش‌

همان حسن، و پس از او جانشينش‌

محمدفرزند حسن كه باورش دارند

ايشان پيشوايان و مولايان من‌اند

اگر چه جماعت ناسزايم گويند و عقيده‌ام نادرست پندارند

پيشوايانى كه بايد آنان را گران شمارى‌

نامه‌هاشان پيوسته است و گسسته نمى‌شود

ايشان محبت‌هاى خدا بر بندگانش‌اند

و ايشان به سوى او، راه آ شكار و طريق مقصودند

ايشان روز را براى خدا روزه مى‌دارند

و در تاريكى‌ها ركوع و سجده به جاى مى‌آورند.

بر تو باد به دوازده پيشوا كه‌

از خاندان مصطفى، آن بهترين آفريده‌اند

ابوتراب و حسن و حسين‌

و كينه زين العابدين قبيح است‌

و محمد باقر كه بسيار دانا بود

و صادق، او را جعفر بگو در ميان مردم‌

موسى، او كاظم است و فرزندش على‌

او را رضا لقب ده، و او والا مرتبه است‌

محمد تقى كه دلش آباد است به ياد خدا

على نقى كه مروايدش پراكنده است‌

و حسن عسكرىِ پاك و مطهر

و محمد مهدى كه ظهور خواهد كرد