دوره‌اى كه با قتل خليفه سوم آغاز شد و با شهادت امام حسين عليه السلام پايان گرفت، اثرى ژرف بر امّت اسلامى از خود بر جاى نهاد. در واقع اين دوره را مى‌توان زنجيره‌اى از فجايع متعدّد به شمار آورد.

امامت سبط اوّل پيامبر صلى الله عليه و آله، امام حسن مجتبى عليه السلام، در ميانه همين عصر بوده است. بنابراين بر ماست كه زندگى آن امام را بكاويم و آن را بسان مشعلى فراروى خويش قرار دهيم. آيا غير از اين بود كه امام حسن عليه السلام به تصريح پيامبر صلى الله عليه و آله وبه شهادت زندگى درخشان خوش پيشوايى مسلمانان را بر عهده داشت؟ مگر نه اينكه ما آن امام را حجّت خداوند بر روى زمين مى‌دانيم؟ از اين رو بايد در زندگى آن‌حضرت دقيق شويم و در راه و روش زندگى مكتبى خويش، از حيات وى الهام گيريم.

اين كتاب در واقع تحليل فشرده‌اى از زندگى و اوضاع دوران امام حسن مجتبى عليه السلام مى‌باشد كه به رشته تحرير درآمده است. اميدوارم كه خداوند بنده و مؤمنان را از بهره اين كتاب محروم نفرمايد.

محمّد تقى مدرّسى‌

٣/ شوال/ ١٣٨٦ ه