احكام نماز - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٨٥ - حديث شريف

«نه، مگر اينكه زنى براى زنان امامت كند كه در اين صورت به اندازه‌اى كه قرائت او شنيده شود، بلند بخواند.»

١٦- امام باقر عليه السلام فرمود:

«الإجهار أن ترفع صوتك، تُسمعه من بَعُد عنك، والإخفات أن لا تُسمع من معك إلّايسيراً» [١].

«بلند خواندن اين است كه صداى خود را بلند كنى وبه كسى كه از تو دور است برسانى وآهسته خواندن اين است كه كسى كه باتو است، صداى تو را جز اندكى نشنود.»

١٧- سكونى روايت مى‌كند كه: امام صادق عليه السلام درباره شخصى كه در محلّى نماز مى‌خواند وسپس مى‌خواهد جلوتر برود فرمود:

«يكفّ عن القراءة في مشيه حتّى يتقدّم إلى الموضع الذي يريد، ثمّ يقرأ» [٢].

«در هنگام جلو رفتن از قرائت خود دارى كند تا به محلى كه مى‌خواهد برسد، بعد بخواند.»

١٨- زراره از امام باقر يا امام صادق عليهما السلام روايت مى‌كند كه فرمود:

«لاتقرأ في‌المكتوبة بشي‌ء من‌العزائم، فإنّ‌السجود زيادةفي‌المكتوبة» [٣].

«در نماز واجب، سوره‌هاى سجده را نخوان زيرا در نماز واجب، سجده زياد مى‌شود.»