احكام نماز - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٢ - تفصيل احكام

وإشارته باصبعه» [١].

«تلبيه (لبيك گفتن در احرام حج) شخص لال وتشهد وقرائت او در نماز، با حركت دادن زبان واشاره كردن به انگشت است.»

تفصيل احكام:

١- «اللَّهُ أَكْبَرُ» همان عبارت وجمله‌اى است كه نماز باآن افتتاح مى‌گردد، و «تكبيرة الاحرام» يا «تكبيرة الافتتاح» ناميده مى‌شود.

٢- تكبيرة الاحرام بايد به زبان عربى صحيح، تلفظ شود وتلفظ آن به عربى غلط يا تلفظ ترجمه آن به زبانهاى ديگر كفايت نمى‌كند وهمچنين گفتن جملات مرادف آن وهر نوع تغيير دادن واضافه كردن در آن مانند «اللَّهُ تَعالى أَكْبَرُ»، «الْأَكْبَرُ هُوَ اللَّهُ» يا «اللَّهُ أَحْسَنُ» ومانند آن نيز كفايت نمى‌كند.

٣- احوط اين است كه تكبيرة الاحرام بطور مستقل تلفظ شود وبه ماقبل خود يعنى اقامه يا دعا متّصل نشود، وبهتر اين است كه به مابعدش يعنى دعا يا (بسم اللَّه) هم متّصل نشود، واگر به مابعدش وصل شود بايد راى (اكبر)، مضموم تلفظ شود، اما اگر به مابعدش وصل نشود، راى (اكبر) ساكن تلفظ مى‌شود.

٤- تكبيرة الاحرام از اركان نماز است، ولذا ترك عمدى يا سهوى آن، باطل كننده نماز است. اما زياد كردن تكبير نيز بنابر نظر مشهور فقها، باطل كننده است واحوط- در صورت زياد كردن- تمام كردن نماز واعاده آن است، اگر چه اقوا اين است كه با زياد كردن سهوى،