احكام نماز - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٩ - تفصيل احكام

٤- اما اگر در بعضى از اجزاى مستحبّ عبادت، قصد ريا داشته باشد مثل قنوت در نماز، بنابر احتياط مستحب نماز را تمام كند وبعد اعاده نمايد، ولى اين واجب نيست.

٥- اگر عبادت او خالص براى خدا باشد ولى در انتخاب مكان مثل نماز در مسجد، يا زمان مثل نماز در اول وقت، يا در جزئيات ديگر مانند به جماعت خواندن، قصد ريا داشته باشد، اگر اين ريا بر اصل عبادت تأثير بگذارد به گونه‌اى كه بگويند نماز او ريايى است، پس بنابر اقوا، عبادت او باطل مى‌شود، اما اگر چنين تأثيرى نداشته باشد، عبادت او باطل نخواهد بود.

٦- اگر خود عمل را خالصانه براى خدا انجام دهد ولى خوشش بيايد از اينكه مردم اورا ببينند، پس ظاهراً عبادت او باطل نيست.

چنانكه خطور ريا در قلب هم ضررى به صحت عبادت ندارد مخصوصاً در صورتى كه او از اين حالت ناراحت وناراضى بوده ودر صدد باشد كه از آن دورى كند.

٧- اگر عبادت را خالصانه براى خدا انجام دهد اما بعد از پايان عمل، قصد ريا كند يا حالت خود ستايى اورا فراگيرد، عبادتِ او باطل نمى‌شود.