احكام نماز - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٤٣ - حديث شريف
٥- داود بن فرقد از امام ابوالحسن عليه السلام پرسيد كه:
آيا سجده بر قرطاس وكاغذهايى كه روى آنها نوشته شده است جايز است؟
در پاسخ نوشت: «جايز است. [١]»
٦- از يكى از دو امام (امام باقر يا امام صادق عليهما السلام) روايت شده كه فرمود:
«كان أبي يُصلّي على الخُمرة يجعلها على الطنفسة ويسجد عليها
، فإذا لم تكن خمرة جعل حصى على الطنفسة حيث يسجد» [٢].
«پدرم بر سجّاده (خُمره) [٣] نماز مىگزارد. سجاده را برروى فرش قرار مىداد وبرآن سجده مىكرد واگر سجاده (خمره) وجود نداشت، ريگهايى را روى فرش در محل سجده خود قرار مىداد.»
٧- امام صادق عليه السلام فرمود:
«لا تسجد على الذهب، ولا على الفضّة» [٤].
«برطلا ونقره سجده نكن.»
٨- على بن جعفر از برادرش امام موسى بن جعفر عليه السلام پرسيد:
[١] - وسائل الشيعة، ج ٣، كتاب الصلاة، ابواب مايسجد عليه، باب ٧، ص ٦٠١، حديث ٢.
[٢] - همان، باب ٢، ص ٥٩٤، حديث ٢.
[٣] - در بحار الانوار ج ٨٢، ص ١٥٧ درباره خمره آمده است: «خُمره» از شاخ وبرگ درخت خرماساخته مىشود وبا نخ بهم وصل مىگردد، واندازه آن كوچك است به اندازه آنچه نمازگزار برآن سجده مىكند ياكمى بزرگتر از آن، واگر بزرگ باشد در حدى كه نماز گزار روى آن بايستد وسجده كند ودر هنگام سجده، همه بدن او را كفايت كند «حصير» گفته مىشود نه «خمره» واز زمانى كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله خمره را محل سجده پيشانى مبارك خود قرار داد «سجّاده» ناميده شده است.
[٤] - وسائل الشيعة، ج ٣، كتاب الصلاة، ابواب مايسجد عليه، باب ١٢، ص ٦٠٤، حديث ٢.