آداب و احكام حج - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٣٢٣ - مسائل متفرقه قربانى

اوّلا: اگر افراد كاروان بفهمند موجب اختلاف شديد و سلب اعتماد و به وسوسه افتادن نسبت به صحّت اعمال خودشان مى‌شود.

ثانيا: اگر براى افراد كاروان نيز بخواهد همين‌طور عمل كند عادتا امكان ندارد.

ثالثا: اگر اين همه حاجى ايرانى بخواهند در هر گوشه‌اى از منى قربانى كنند، موجب حساسيت شديد مسئولين و مأمورين عربستان شده، و مشكلات فراوانى را در پى خواهد داشت، و شايد حتّى در روزهاى سيزدهم به بعد هم كاملا منطقه را كنترل كنند، و موجب دستگيرى بعض حجاج گردد.

رابعا: شايد اگر تعداد كثيرى از حجاج بخواهند سيزدهم به بعد ذبح كنند، قربانى به اندازه كافى پيدا نشود.

خامسا: اين عمل موجب وهن نسبت به عقائد شيعه و تبليغات بر عليه آنها مى‌گردد.

حال با توجه به اين مشكلات بفرماييد كه وظيفه سرپرست و يا روحانى كاروان (با توجه به پاسخ استفتايى كه در اين زمينه فرموده‌ايد: «اگر به كلى در منى ميسّر نبود در وادى محسّر مجزى است») آيا باز هم قربانى خود را براى اينكه در منى واقع شود به تأخير اندازد يا خير؟ و در صورتى كه به تأخير نيانداخت آيا مجزى است يا خير؟ و آيا قربانى در هر قسمت از مسلخهاى فعلى جايز است يا خير؟