آداب و احكام حج - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٥ - مقدمه

مى‌خوانيم‌ «جعل اللّه الكعبة البيت الحرام قياما للنّاس ...»[١].

خداوند كعبه را كه بيت حرام و خانه محترم است موجب ايستادگى و استوارى براى مردم قرار داد.

كعبه آن خانه با جلالتى است كه خداوند زيارت آن را حقى براى خويشتن بر گردن بندگان و اهل استطاعت قرار داده، و تخلّف از آن را نوعى كفر قلمداد كرده، مى‌فرمايد: «و للّه على النّاس حجّ البيت من استطاع اليه سبيلا و من كفر فانّ اللّه غنّى عن العالمين»[٢]

براى خداست بر مردم كه حج خانه خدا بكنند، آنان كه راهى بدانجا داشته باشند، و كسى كه از اين فرمان سرپيچى كند، پس براستى كه خداوند از جهانيان بى‌نياز است.

و بالاخره كعبه خانه بلند پايه‌اى است كه خداى تعالى حضرت ابراهيم عليه السّلام را مأمور كرده كه بندگان را به سوى اين خانه مقدّس فرابخواند، و دعوت نمايد. چنانكه در قرآن مى‌خوانيم:

«و أذّن في النّاس بالحجّ يأتوك رجالا و على كلّ ضامر يأتين من كلّ فجّ عميق ليشهدوا منافع لهم ...».[٣] و در ميان مردم اعلان- دعوت- حج بنما، كه پياده و سواره از هر راه دورى به سوى تو خواهند آمد، تا در آنجا شاهد و ناظر منافع فراوان براى خود باشند ...

[١] سورة المائدة: ٩٧

[٢] سورة آل عمران: ٩٣

[٣] سورة الحجّ: ٢٧- ٢٨