آداب و احكام حج - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٣١٦ - شروط قربانى

مسأله ٨٠٠- اگر حيوانى را با علم به اينكه لاغر است به جهت جهل به مسأله قربانى كند، و بعد معلوم شود چاق است، كفايت مى‌كند، ولى اگر با يقين به لاغر بودن و دانستن مسئله، آن را ذبح نمايند هر چند چاق درآيد كفايت نمى‌كند.

مسأله ٨٠١- احتياط واجب آن است كه شخص قدرى از قربانى حج خود را بخورد، و قسمتى از آن را به شخص مؤمن اگر چه غنى باشد يا وكيل او هديه دهد، و قسمت ديگر از آن را به فقير مؤمن و يا وكيل او صدقه دهد، و احتياط واجب آن است كه مقدار هديه و صدقه كمتر از ثلث نباشد، و در صورتى كه حاجى فقيرى در آنجا باشد، مى‌توان به او صدقه داد.

مسأله ٨٠٢- اگر دو ثلثى را كه اختصاص به هديه و صدقه دارد به غير مؤمن، اختيارا و يا به جهت سهل‌انگارى بدهد، و يا تلف كند، بنا بر احتياط واجب ضامن است. بلى اگر غير مؤمن به زور از دست او بگيرد ضامن نيست، و مقدار ضمان را بايد نسبت به دو ثلث گوشت قربانى ذبح شده در نظر گرفت، نه نسبت به دو ثلث قيمتى كه براى خريد قربانى پرداخته است.

مسأله ٨٠٣- چون ممكن است در منى به واسطه حاضر نبودن فقير مؤمن تصدّق دادن ثلث قربانى به مؤمن فقير، و همچنين هديه دادن ثلث آن به مؤمن ممكن نباشد، بهتر اين است كه از بعض‌