آداب و احكام حج - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٣١٧ - شروط قربانى

برادران دينى خود و از بعض فقراء مؤمن كه آنها را مى‌شناسد، در شهر خود وكالت بگيرد كه از جانب آنها ثلث قربانى را به عنوان هديه و ثلث آن را به عنوان صدقه قبول كند، و همچنين وكالت بگيرد كه بعد از قبول كردن از جانب آنها هر عملى مى‌خواهد نسبت به آن انجام دهد، در اين صورت در منى ثلث آن را به فقير مؤمنى كه از طرف او وكالت دارد صدقه دهد، و ثلث ديگر را به مؤمن ديگرى كه از جانب او وكيل است هديه بدهد، و از طرف آنها قبول كند، و بعد به هركس خواست بدهد، يا همانجا بگذارد و برود.

مسأله ٨٠٤- اگر سرپرست كاروان و يا شخص ديگرى از حجاج پول قربانى را بگيرد، و سپس شك كند كه از طرف فلان شخص قربانى كرده يا نه، بايد بنا را بر اين بگذارد كه قربانى نكرده است، و هم‌چنين اگر خود شخص شك كند براى كسى كه از طرف او در قربانى وكيل بوده قربانى كرده يا نه، بايد بنا را بر عدم ذبح بگذارد، بلى اگر وكيل بگويد كه قربانى كرده‌ام، در صورتى كه متّهم به كذب نباشد مى‌توان حرف او را پذيرفت.

مسأله ٨٠٥- اگر كسى كه وظيفه او قربانى كردن است قربانى نيافت، بايد قيمت آن را نزد شخص امينى بگذارد، تا در ذيحجه از طرف او قربانى نمايد، و اگر شخص امين در ذيحجه آن سال‌