آداب و احكام حج - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٨٣ - وصيت حج

مسأله ٢٠٧- اگر شخص از دنيا برود، و در نزد كسى امانتى و يا دينى داشته باشد، و آن شخص علم دارد كه بر عهده متوفى حج و يا خمس و يا ديون ديگر است، و مى‌داند كه اگر امانت يا دين او را به ورثه بدهد، از اداء حقوق واجب ميّت امتناع مى‌ورزند، واجب است با اجازه حاكم شرع شخصا براى او با آن مال حج بجا آورد، و يا ديگرى را براى حج استيجار نمايد، و يا ديون او را بپردازد، و در صورت تخلّف ضامن است، بلى اگر احتمال بدهد كه ورثه به تكليف خود عمل مى‌كنند، بر مديون جايز نيست شخصا اقدام نمايد، بلكه بايد آن را در اختيار ورثه قرار دهد، و در اين‌گونه موارد اذن اجمالى حاكم شرع كفايت مى‌كند، و لازم نيست كه دين و يا وجوب حج و ... را بر عهده ميّت نزد حاكم شرع به اثبات برساند.

مسأله ٢٠٨- نايب مى‌تواند پس از انجام اعمال منوب عنه، براى خود عمره مفرده يا طواف مستحب بجا آورد، بلكه احوط براى نايبى كه حجّة الاسلام خود را بجاى نياورده، اتيان عمره مفرده براى خود پس از عمل نيابى است، اگر چه نسبت به شخص نائى اقوى عدم وجوب است.