آداب و احكام حج - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٣٢٥ - مسائل متفرقه قربانى
ج- كفايت نمىكند، و پول از مال كسى خارج مىشود كه خرج كرده است مگر آنكه غرورى در بين باشد.
٨٢٢ س- شخصى در قربانى كسى را نايب خود كرد، و پس از آن به ديگرى نيابت داد، ولى شخص اول ذبح نمود، آيا صحيح است؟
ج- اگر اولى را از وكالت عزل نكرده كافى است، و مجرد نيابت دادن به دوّمى، عزل اولى از نيابت نيست.
٨٢٣ س- كسى را وكيل در قربانى نموده، آيا وكيل مىتواند به ديگرى وكالت دهد؟
ج- اگر وكالت داده كه وكيل خودش قربانى كند، نمىتواند به ديگرى وكالت بدهد.
٨٢٤ س- اگر انسان مريض نتواند در حج تمتّع قربانى كند، و به ديگرى نيابت دهد، و نايب و وكيل فراموش كند، و در مدينه يا در ايران يادش بيايد كه قربانى نكرده است، وظيفهاش چيست؟
ج- بر حج او اشكالى نيست، ولى قربانى بر ذمهاش باقى است كه بايد در سال آينده در منى انجام دهد، و اگر در ماه ذيحجه فهميد بايد در صورت امكان در همان ماه قربانى كند.
٨٢٥ س- شخصى به اعتماد نايب خود در رمى، ذبح كرده و حلق نموده است، بعد معلوم شده كه نايب از جانب او رمى ننموده است، آيا ذبح و حلق او صحيح است؟
ج- كفايت مىكند.