آداب و احكام حج - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٤٤١ - مستحبات عرفات

٨- كاملا متوجّه به ذات اقدس حقّ بوده، و از هر چيرى كه ذهن او را مشوّش مى‌كند خود را فارغ نمايد.

٩- در تمام وقت وقوف روى پا بايستد، و اگر نمى‌تواند، بعض از وقت را روى پا بايستد، و بقيه را بنشيند، مگر آن كه ايستادن او را از حال توجّه ودعا باز دارد، كه در اين صورت بهتر آن است كه بنشيند.

١٠- رو به قبله بودن.

١١- خداوند را حمد و ثنا گفته، و تمجيد نمايد، و به ذكر «لا اله الا اللّه» و «اللّه اكبر» متذكر باشد.

١٢- تا مى‌تواند دعا كند، و از خوف خداوند بگريد، زيرا دعا بهترين اعمال اين روز است، و هيچ چيز براى شيطان محبوب‌تر از اين نيست كه بنده‌اى را از حال دعا در اين روز غافل گرداند.

١٣- مبادرت نسبت به دعا براى خود و پدر و مادر و برادران مؤمن كه اقلّ آن دعا براى چهل مؤمن است، و در روايت است كه خداوند فرشته‌اى را موكّل بر او قرار مى‌دهد تا براى او از خداوند متعال صد هزار برابر آنچه را براى برادر مؤمن خود مى‌خواهد، طلب نمايد.

١٤- يكايك گناهان را بياد آورده، و يا مجموع آنها را در نظر