آداب و احكام حج - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٤٤٣ - مستحبات عرفات
و الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِين.
٢٤- خواندن سوره فلق.
٢٥- خواندن سوره ناس.
٢٦- تكرار درود و صلوات فراوان بر پيامبر اكرم و خاندانش صلّى اللّه عليه و آله و سلّم.
٢٧- خداوند را بر همه نعمتهايى كه به او عنايت كرده، از گوش و چشم و خانواده و فرزند و مال ستايش كرده، و در حد امكان يكايك آنها را در مقام شكرگزارى نام ببرد.
٢٨- خداوند را حمد كند با آيات قرآنى كه در آن حمد الهى آمده است، و خداوند را تسبيح كند با هر آيهاى كه خداوند خود را در آن تسبيح كرده است، و تكبير بگويد با هر آيهاى كه در آن تكبير خداوند آمده است، و تهليل گويد با هر آيهاى كه در آن تكبير خداوند آمده است، و تهليل گويد با هر آيهاى كه در آن «لا اله الا اللّه» آمده است، و هرچه مىتواند بر پيامبر و خاندانش صلّى اللّه عليه و آله و سلّم درود بفرستد، و خداوند را با اسمهايى كه در قرآن براى او آمده است، و اختصاص به او دارد بخوانند، بالخصوص خداوند را با اسمائى كه در آخر سوره حشر آمده است بخواند:
«اسْأَلُ اللَّهَ بِأَنَّه هُوَ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ، سُبْحانَ اللَّهِ