آداب و احكام حج - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢٩٧ - سوم وقوف به مشعر الحرام

مسأله ٧٦٠- اگر شخصى از مشعر كوچ كند، و قبل از طلوع آفتاب از وادى محشر بگذرد گناه كرده، و بنا بر احتياط يك گوسفند كفّاره بدهد، اگر چه اقوى عدم وجوب كفّاره است.

مسأله ٧٦١- اگر كسى پس از درك مسمّاى وقوف در مشعر ديوانه و يا بيهوش شود، و يا به خواب رود، كفايت مى‌كند، و حجش صحيح است، ولى اگر در تمام وقت وقوف، ديوانه و يا بيهوش و يا در خواب باشد، حج و وقوفش باطل است، بلى در صورتى كه قبل از زمان وقوف به مشعر آمده، و با قصد وقوف خوابيده، اگر چه تمام زمان وقوف را در خواب باشد، صحّت حج او بعيد نيست.

مسأله ٧٦٢- براى وقوف در مشعر و هم‌چنين عرفات، بودن در آن محل به هر وضعيّت كفايت مى‌كند، و فرقى بين سواره، و پياده، و ايستاده، و يا نشسته بودن نيست.

مسأله ٧٦٣- رفتن از مشعر به منى، قبل از طلوع فجر براى زنان و پيران و مريضهايى كه تحملّ ازدحام جمعيّت براى آنان مشكل است، و هم‌چنين كسانى كه كار ضرورى دارند، جايز است.

مسأله ٧٦٤- كسانى كه وقوف اختيارى مشعر را درك نكرده‌اند، در صورتى كه وقوف اختيارى و يا اضطرارى عرفات را درك كرده باشند، اگر قبل از زوال روز دهم ذيحجّه به قدر صدق مسمّاى وقوف در مشعر بمانند، كفايت مى‌كند.