مناسك حج (فارسي)
(١)
وجوب حج
٤ ص
(٢)
شرايط وجوب حجة الاسلام
٥ ص
(٣)
وصيّت به حجّ
١٥ ص
(٤)
احكام نيابت
١٩ ص
(٥)
حجّ مستحبّى
٢٣ ص
(٦)
اقسام عمره
٢٤ ص
(٧)
اقسام حجّ
٢٦ ص
(٨)
حجّ تمتّع
٢٦ ص
(٩)
حجّ افراد
٢٩ ص
(١٠)
حجّ قران
٣٠ ص
(١١)
ميقاتهاى احرام
٣١ ص
(١٢)
احكام ميقاتها
٣٢ ص
(١٣)
کيفيت احرام
٣٥ ص
(١٤)
تروك احرام
٣٩ ص
(١٥)
1 ـ شكار حيوان صحرايى
٤٠ ص
(١٦)
2 ـ نزديكى با زنان
٤٢ ص
(١٧)
3 ـ بوسيدن زنان
٤٣ ص
(١٨)
4 ـ مسّ زنان
٤٣ ص
(١٩)
5 ـ نگاه كردن به زن وملاعبه با او
٤٤ ص
(٢٠)
6 ـ استمناء
٤٤ ص
(٢١)
7 ـ عقد ازدواج
٤٤ ص
(٢٢)
8 ـ استعمال بوى خوش
٤٥ ص
(٢٣)
9 ـ پوشيدن دوخته شده براى مردان
٤٥ ص
(٢٤)
10 ـ سرمه كشيدن
٤٦ ص
(٢٥)
11 ـ نگاه كردن در آينه
٤٦ ص
(٢٦)
12 ـ پوشيدن چكمه وجوراب براى مردان
٤٦ ص
(٢٧)
13 ـ دروغ گفتن ودشنام دادن وفخر كردن
٤٧ ص
(٢٨)
14 ـ مجادله كردن
٤٧ ص
(٢٩)
15 ـ كشتن جانوران بدن
٤٨ ص
(٣٠)
16 ـ زينت كردن
٤٨ ص
(٣١)
17 ـ روغن مالى بدن
٤٨ ص
(٣٢)
18 ـ جداكردن مو از بدن
٤٩ ص
(٣٣)
19 ـ پوشاندن سر براى مرد
٤٩ ص
(٣٤)
20 ـ فرو رفتن در آب
٥٠ ص
(٣٥)
21 ـ پوشاندن صورت بر زنها
٥٠ ص
(٣٦)
22 ـ تظليل ـ سايه قراردادن ـ براى مردان
٥٠ ص
(٣٧)
23 ـ بيرون آوردن خون از بدن
٥١ ص
(٣٨)
24 ـ ناخن گرفتن
٥١ ص
(٣٩)
25 ـ دندان كندن
٥١ ص
(٤٠)
26 ـ برداشتن سلاح
٥٢ ص
(٤١)
طـواف
٥٤ ص
(٤٢)
نقص در طواف
٦٠ ص
(٤٣)
زيادى در طواف
٦٠ ص
(٤٤)
شك در عدد شوطها
٦١ ص
(٤٥)
نماز طواف
٦٣ ص
(٤٦)
سـعـى
٦٥ ص
(٤٧)
احكام سعى
٦٦ ص
(٤٨)
شك در سعى
٦٧ ص
(٤٩)
تقصير
٦٨ ص
(٥٠)
واجبات حجّ
٦٩ ص
(٥١)
وقوف در عرفات
٦٩ ص
(٥٢)
وقوف در مزدلفه
٧١ ص
(٥٣)
ادراك وقوف در عرفات ومشعر يا يكى از آن دو
٧٢ ص
(٥٤)
واجبات منى
٧٣ ص
(٥٥)
1 ـ رمى جمره عقبه
٧٣ ص
(٥٦)
2 ـ قربانى كردن ـ ذبح گوسفند وگاو يا نحر شتر ـ در منى
٧٤ ص
(٥٧)
مصرف قربانى
٧٧ ص
(٥٨)
3 ـ حلق يا تقصير
٧٧ ص
(٥٩)
طواف حجّ ونماز آن وسعى حج
٧٨ ص
(٦٠)
طواف نساء
٧٩ ص
(٦١)
ماندن در منى
٨١ ص
(٦٢)
رمى جمرات
٨٢ ص
(٦٣)
احكام مصدود
٨٣ ص
(٦٤)
احكام محصور
٨٤ ص
(٦٥)
آداب ومستحبات
٨٧ ص
(٦٦)
مكروهات احرام
٨٨ ص
(٦٧)
ورود به حرم ومستحبات آن
٨٩ ص
(٦٨)
آداب ورود به مكّه مكرّمه ومسجدالحرام
٨٩ ص
(٦٩)
آداب طواف
٩١ ص
(٧٠)
آداب نماز طواف
٩٣ ص
(٧١)
آداب سعى
٩٤ ص
(٧٢)
آداب بستن احرام حجّ تا وقوف در عرفات
٩٥ ص
(٧٣)
آداب وقوف در عرفات
٩٦ ص
(٧٤)
آداب وقوف در مزدلفه
٩٨ ص
(٧٥)
آداب رمى جمرات
٩٩ ص
(٧٦)
آداب قربانى
٩٩ ص
(٧٧)
آداب سرتراشيدن
١٠٠ ص
(٧٨)
آداب طواف حجّ وسعى
١٠٠ ص
(٧٩)
آداب منى
١٠٠ ص
(٨٠)
آداب مكّه معظّمه
١٠١ ص
(٨١)
طواف وداع
١٠٢ ص
(٨٢)
زيارت حضرت رسول اكرم (صلى الله عليه واله)
١٠٢ ص
(٨٣)
زيارت حضرت صديقه زهرا (عليها السلام)
١٠٣ ص
(٨٤)
زيارت جامعه ائمه بقيع (عليهم السلام)
١٠٣ ص
(٨٥)
زيـارات وادعيه
١٠٤ ص
(٨٦)
زيارت حضرت فاطمه زهرا (عليها السلام)
١٠٥ ص
(٨٧)
زيارت ائمه بقيع (عليهم السلام)
١٠٦ ص
(٨٨)
زيارت امين الله
١٠٧ ص
(٨٩)
زيارت جامعه كبيره
١٠٨ ص
(٩٠)
زيارت حمزه (عليه السلام)
١١١ ص
(٩١)
زيارت ابراهيم فرزند رسول خدا (ص)
١١٢ ص
(٩٢)
زيارت شهداى اُحد
١١٣ ص
(٩٣)
دعاى امام حسين (عليه السلام) در روز عرفه
١١٤ ص
(٩٤)
دعاى امام سجاد (عليه السلام) در روز عرفه
١٢١ ص
(٩٥)
دعاى كميل
١٢٦ ص
(٩٦)
اصطلاحات
١٢٩ ص

مناسك حج - حضرت آيت الله العظمى وحيد خراسانى - الصفحة ٥٤ - طـواف


طـواف
دومين واجب عمره تمتّع طواف است، وبه ترك عمدى آن عمره وحجّ فاسد مى شود ـ چه علم به حكم وموضوع داشته يا جاهل به حكم يا موضوع باشد ـ وترك طواف به اين محقّق مى شود كه آن را تا زمانى تأخير اندازد كه نتواند اعمال عمره را تمام نموده وخود را به مقدار ركن از وقوف عرفات برساند.
وهرگاه عمره فاسد شود احرامى كه براى آن بسته نيز باطل مى شود، وبايد حجّ را در سال بعد به جا آورد، واحوط واولى آن است كه با همان احرام اعمال عمره مفرده را به جا آورد.
ودر طواف بعد از قصد كردن خود عمل كه محقّق عنوان طواف است، امورى شرط است:
اوّل: نيت به اين كه طواف را براى تقرّب به خداوند متعال انجام دهد.
دوم: طهارت از حدث اصغر واكبر، وچنانچه بدون طهارت انجام دهد ـ از روى عمد باشد، يا از روى جهل يا فراموشى ـ طوافش باطل است.
مسأله٢٨٢  ـ هرگاه حدثى از محرم در حال طواف سر زند، مسأله چند صورت دارد:
الف) آن كه حدث پيش از رسيدن به نصف طواف باشد، كه در اين صورت طواف باطل است وبايد دوباره آن را ـ پس از تحصيل طهارت ـ به جا آورد.
ب) آن كه حدث پس از اتمام شوط چهارم وبدون اختيار باشد، كه در اين صورت بايد طواف را قطع كند، وپس از تحصيل طهارت، طواف را از همان جا كه قطع نموده به آخر برساند.
ج) آن كه حدث پس از رسيدن به نصف طواف وپيش از اتمام شوط چهارم وبدون اختيار باشد، كه در اين صورت - بنابر احتياط واجب - بايد طواف را قطع كند، وپس از تحصيل طهارت، طواف را از جايى كه قطع كرده تمام نمايد ودوباره طواف را از نو به جا آورد.
ومى تواند به جاى احتياط ذكر شده، پس از قطع وتحصيل طهارت، يك طواف كامل بجا آورد به قصد اعم از تمام كردن طواف قبلى ويك طواف كامل، يعنى قصد كند انجام آنچه را واقعاً بر ذمّه اش مى باشد، پس چنانچه تتمّه طواف قبل بر ذمّه اوست، زايد بر آن از اين طواف جديد لغو باشد، وچنانچه طواف كامل بر ذمّه اوست، همين طواف جديد باشد.
د) همان صورت سوم ولى با فرض اين كه حدث با اختيار از او سر زند، واقوى در اين صورت بطلان طواف است.
مسأله٢٨٣  ـ اگر پيش از شروع طواف يا در اثناى آن شك كند كه طهارت از حدث دارد يا نه، در صورتى كه بداند قبلا طهارت داشته وشك كند كه بعد حدثى از او سرزده يا نه، به شك خود اعتنا نكند، ودر غير اين صورت بايد پس از تحصيل طهارت طواف نمايد ويا طواف را از نو به جا آورد.
مسأله٢٨٤  ـ هرگاه پس از فراغت از طواف، شك كند هنگام طواف طهارت داشته يا نه، لازم نيست به شك خود اعتنا كند، اگرچه احتياط مستحب آن است كه دوباره آن را به جا آورد، ولى براى نماز طواف بايد تحصيل طهارت كند، مگر آن كه بداند قبلا حدث موجب غسل از او سرزده وپس از طواف حدث موجب وضو از او سر زند، وشك كند غسل را انجام داده يا نه، كه بايد هم غسل كند وهم وضو بگيرد ودوباره طواف را به جا آورد، وبعد از آن نماز طواف را بخواند.
(٥٤)