نهم: محاذى مسجد شجره ـ ومقصود از محاذى جايى است كه هرگاه شخصى در آن رو به روى كعبه معظّمه بايستد مسجد شجره در طرف راست يا چپ او قرار گيرد ـ وآن ميقات كسى است كه تقريباً يك ماه يا بيشتر در مدينه به قصد رفتن به حجّ بماند، وسپس به طرف مكّه از غير راه متعارف اهل مدينه حركت كند، كه چنين كسى هرگاه به طرف مكّه حركت كند وبه جايى برسد كه محاذى مسجد شجره باشد بايد از آن جا احرام ببندد.
وجواز احرام بستن از محاذى بقيه ميقاتها محلّ اشكال است، بلكه جواز احرام بستن از محاذى مسجد شجره، در غير صورتى كه مورد نصّ است، نيز محلّ اشكال است.
دهم: ادنى الحلّ، وآن ميقات عمره مفرده اى است كه بعد از حجّ قران يا افراد آورده مى شود، بلكه ميقات هركسى است كه در مكّه باشد وبخواهد عمره مفرده به جا آورد، مگر كسى كه عمره مفرده خود را به جماع پيش از سعى فاسد نموده باشد كه بايد تا ماه بعد در مكّه بماند وسپس به يكى از ميقاتها برود واز آن جا احرام ببندد وعمره مفرده ديگرى به جا آورد.
وافضل براى هركس كه ميقاتش ادنى الحل است اين است كه از حديبيه يا جعرانه يا تنعيم احرام ببندد.

احكام ميقاتها

مسأله١٦١ ـ احرام بستن پيش از ميقات جايز نيست، وعبور كردن از ميقات با احرام كفايت نمى كند، بلكه بايد از خود ميقات احرام بسته شود، واز اين حكم دو مورد استثنا مى شود:
اوّل: آن كه نذر نمايد از جاى معينى پيش از ميقات احرام ببندد، كه در اين صورت احرام بستن از آن جا صحيح است ونيازى به تجديد آن در ميقات يا گذشتن از ميقات نيست، بلكه مى تواند از راهى به مكّه رود كه از هيچ يك از ميقاتها نگذرد، ودر آنچه ذكر شد فرقى بين حجّ واجب ومستحب وعمره مفرده نيست.
بلى، از اين جهت فرق است كه احرام حجّ وعمره تمتّع بايد در ماه هاى حجّ ـ شوال، ذى القعده وذى الحجّه ـ باشد. (ولى در احرام عمره مفرده اين شرط نيست.)
دوم: هر گاه كه قصد عمره مفرده ماه رجب بكند، وبيم آن داشته باشد كه اگر احرام را تا ميقات به تأخير اندازد موفق به درك عمره ماه رجب نشود، جايز است احرام را پيش از ميقات ببندد، وهمين كار موجب مى شود كه آن عمره عمره رجب شمرده شود، اگرچه بقيه اعمال آن را در ماه شعبان به جا آورد، ودر اين حكم فرقى بين عمره واجب ومستحب نيست.
وهمچنين است حكم كسى كه اگر احرام را تا ميقات به تأخير اندازد به عمره مستحب آن ماه نرسد.
مسأله١٦٢ ـ بر مكلّف واجب است يقين به رسيدن به ميقات پيدا كند يا اطمينان يا حجّت شرعيه بر رسيدن به ميقات داشته باشد واحرام ببندد، وبا شك در رسيدن به ميقات، احرام بستن براى او جايز نيست.
مسأله١٦٣ ـ اگر كسى نذر كند كه قبل از ميقات احرام ببندد وبه نذر خود عمل نكند واز ميقات احرام ببندد، احرام او باطل نيست، ولى در صورتى كه مخالفت با نذر از روى عمد باشد بايد كفّاره مخالفت با نذر را بدهد.
مسأله١٦٤ ـ همان طور كه احرام پيش از ميقات جايز نيست تأخير آن از ميقات نيز جايز نيست، بنابراين كسى كه قصد حجّ يا عمره يا وارد شدن به مكّه را دارد جايز نيست در حال اختيار بدون احرام از ميقات بگذرد هرچند ميقات ديگرى در جلو داشته باشد، واگر بگذرد بايد در صورت امكان برگردد.

(٣٢)