مناسك حج (فارسي)
(١)
وجوب حج
٤ ص
(٢)
شرايط وجوب حجة الاسلام
٥ ص
(٣)
وصيّت به حجّ
١٥ ص
(٤)
احكام نيابت
١٩ ص
(٥)
حجّ مستحبّى
٢٣ ص
(٦)
اقسام عمره
٢٤ ص
(٧)
اقسام حجّ
٢٦ ص
(٨)
حجّ تمتّع
٢٦ ص
(٩)
حجّ افراد
٢٩ ص
(١٠)
حجّ قران
٣٠ ص
(١١)
ميقاتهاى احرام
٣١ ص
(١٢)
احكام ميقاتها
٣٢ ص
(١٣)
کيفيت احرام
٣٥ ص
(١٤)
تروك احرام
٣٩ ص
(١٥)
1 ـ شكار حيوان صحرايى
٤٠ ص
(١٦)
2 ـ نزديكى با زنان
٤٢ ص
(١٧)
3 ـ بوسيدن زنان
٤٣ ص
(١٨)
4 ـ مسّ زنان
٤٣ ص
(١٩)
5 ـ نگاه كردن به زن وملاعبه با او
٤٤ ص
(٢٠)
6 ـ استمناء
٤٤ ص
(٢١)
7 ـ عقد ازدواج
٤٤ ص
(٢٢)
8 ـ استعمال بوى خوش
٤٥ ص
(٢٣)
9 ـ پوشيدن دوخته شده براى مردان
٤٥ ص
(٢٤)
10 ـ سرمه كشيدن
٤٦ ص
(٢٥)
11 ـ نگاه كردن در آينه
٤٦ ص
(٢٦)
12 ـ پوشيدن چكمه وجوراب براى مردان
٤٦ ص
(٢٧)
13 ـ دروغ گفتن ودشنام دادن وفخر كردن
٤٧ ص
(٢٨)
14 ـ مجادله كردن
٤٧ ص
(٢٩)
15 ـ كشتن جانوران بدن
٤٨ ص
(٣٠)
16 ـ زينت كردن
٤٨ ص
(٣١)
17 ـ روغن مالى بدن
٤٨ ص
(٣٢)
18 ـ جداكردن مو از بدن
٤٩ ص
(٣٣)
19 ـ پوشاندن سر براى مرد
٤٩ ص
(٣٤)
20 ـ فرو رفتن در آب
٥٠ ص
(٣٥)
21 ـ پوشاندن صورت بر زنها
٥٠ ص
(٣٦)
22 ـ تظليل ـ سايه قراردادن ـ براى مردان
٥٠ ص
(٣٧)
23 ـ بيرون آوردن خون از بدن
٥١ ص
(٣٨)
24 ـ ناخن گرفتن
٥١ ص
(٣٩)
25 ـ دندان كندن
٥١ ص
(٤٠)
26 ـ برداشتن سلاح
٥٢ ص
(٤١)
طـواف
٥٤ ص
(٤٢)
نقص در طواف
٦٠ ص
(٤٣)
زيادى در طواف
٦٠ ص
(٤٤)
شك در عدد شوطها
٦١ ص
(٤٥)
نماز طواف
٦٣ ص
(٤٦)
سـعـى
٦٥ ص
(٤٧)
احكام سعى
٦٦ ص
(٤٨)
شك در سعى
٦٧ ص
(٤٩)
تقصير
٦٨ ص
(٥٠)
واجبات حجّ
٦٩ ص
(٥١)
وقوف در عرفات
٦٩ ص
(٥٢)
وقوف در مزدلفه
٧١ ص
(٥٣)
ادراك وقوف در عرفات ومشعر يا يكى از آن دو
٧٢ ص
(٥٤)
واجبات منى
٧٣ ص
(٥٥)
1 ـ رمى جمره عقبه
٧٣ ص
(٥٦)
2 ـ قربانى كردن ـ ذبح گوسفند وگاو يا نحر شتر ـ در منى
٧٤ ص
(٥٧)
مصرف قربانى
٧٧ ص
(٥٨)
3 ـ حلق يا تقصير
٧٧ ص
(٥٩)
طواف حجّ ونماز آن وسعى حج
٧٨ ص
(٦٠)
طواف نساء
٧٩ ص
(٦١)
ماندن در منى
٨١ ص
(٦٢)
رمى جمرات
٨٢ ص
(٦٣)
احكام مصدود
٨٣ ص
(٦٤)
احكام محصور
٨٤ ص
(٦٥)
آداب ومستحبات
٨٧ ص
(٦٦)
مكروهات احرام
٨٨ ص
(٦٧)
ورود به حرم ومستحبات آن
٨٩ ص
(٦٨)
آداب ورود به مكّه مكرّمه ومسجدالحرام
٨٩ ص
(٦٩)
آداب طواف
٩١ ص
(٧٠)
آداب نماز طواف
٩٣ ص
(٧١)
آداب سعى
٩٤ ص
(٧٢)
آداب بستن احرام حجّ تا وقوف در عرفات
٩٥ ص
(٧٣)
آداب وقوف در عرفات
٩٦ ص
(٧٤)
آداب وقوف در مزدلفه
٩٨ ص
(٧٥)
آداب رمى جمرات
٩٩ ص
(٧٦)
آداب قربانى
٩٩ ص
(٧٧)
آداب سرتراشيدن
١٠٠ ص
(٧٨)
آداب طواف حجّ وسعى
١٠٠ ص
(٧٩)
آداب منى
١٠٠ ص
(٨٠)
آداب مكّه معظّمه
١٠١ ص
(٨١)
طواف وداع
١٠٢ ص
(٨٢)
زيارت حضرت رسول اكرم (صلى الله عليه واله)
١٠٢ ص
(٨٣)
زيارت حضرت صديقه زهرا (عليها السلام)
١٠٣ ص
(٨٤)
زيارت جامعه ائمه بقيع (عليهم السلام)
١٠٣ ص
(٨٥)
زيـارات وادعيه
١٠٤ ص
(٨٦)
زيارت حضرت فاطمه زهرا (عليها السلام)
١٠٥ ص
(٨٧)
زيارت ائمه بقيع (عليهم السلام)
١٠٦ ص
(٨٨)
زيارت امين الله
١٠٧ ص
(٨٩)
زيارت جامعه كبيره
١٠٨ ص
(٩٠)
زيارت حمزه (عليه السلام)
١١١ ص
(٩١)
زيارت ابراهيم فرزند رسول خدا (ص)
١١٢ ص
(٩٢)
زيارت شهداى اُحد
١١٣ ص
(٩٣)
دعاى امام حسين (عليه السلام) در روز عرفه
١١٤ ص
(٩٤)
دعاى امام سجاد (عليه السلام) در روز عرفه
١٢١ ص
(٩٥)
دعاى كميل
١٢٦ ص
(٩٦)
اصطلاحات
١٢٩ ص

مناسك حج - حضرت آيت الله العظمى وحيد خراسانى - الصفحة ٥١ - ٢٥ ـ دندان كندن

مسأله٢٦٨  ـ جايز نبودن زير سايه رفتن اختصاص دارد به اين كه در راه باشد، بنابراين اگر در محلّى منزل كرد، زير سايه رفتن حتى در حال سير وحركت ـ به رفت وآمد ـ واگرچه سايه متحرك يا ساكن باشد مانعى ندارد، وبه اين جهت استفاده از ماشينهاى سقف دار بعد از رسيدن به مكّه مانعى ندارد.
مسأله٢٦٩  ـ براى زنان وبچه ها زير سايه رفتن جايز است، وهمچنين براى مردان در حال ضرورت ـ مانند مرض وطاقت نداشتن گرماى آفتاب يا سرما ـ نيز جايز است.
مسأله٢٧٠  ـ كفّاره زير سايه رفتن در حال سير ـ چه به اختيار انجام داده باشد يا به اضطرار ـ يك گوسفند است، واگر زير سايه رفتن در يك احرام تكرار شود، دادن يك كفّاره كفايت مى كند، مگر اين كه سبب سايه قراردادن به حسب جنس مختلف باشد ـ مثل سايه گرفتن از آفتاب واز باران ـ كه در اين صورت احتياط واجب آن است كه براى هر سبب يك كفّاره بدهد.

٢٣ ـ بيرون آوردن خون از بدن
بيرون آوردن خون از بدن ـ به حجامت ويا غير آن ـ به نظر مشهور فقها (اعلى اللّه مقامهم) بر محرم حرام است، ولى حرمت مورد اشكال است، واحتياط واجب در اجتناب است، خصوصاً در غير حجامت، واشكالى در جواز آن در صورت ضرورت يا از بين بردن اذيتى از بدن نيست، وبنابر اقوى كفّاره اى در اين عمل نيست، اگرچه احتياط مستحب كفّاره دادن به يك گوسفند است.

٢٤ ـ ناخن گرفتن
بر محرم حرام است كه ناخن خود ـ اگرچه بعض آن ـ را بگيرد، مگر اين كه از باقى ماندن ناخن به اذيت باشد، كه در اين صورت قطع آن جايز است.
مسأله٢٧١  ـ كفّاره گرفتن هر ناخن يك مدّ از طعام ـ گندم، جو، برنج ومانند آن ـ است، وكفّاره گرفتن آن در صورت اذيت شدن به بقاى آن، يك مشت از طعام است، وثبوت كفّاره براى گرفتن بعض يك ناخن محلّ اشكال است.
وكفّاره گرفتن ناخنهاى دو دست ودو پا در يك مجلس، يك گوسفند، وكفّاره گرفتن ناخنهاى دست در يك مجلس وناخنهاى پا در مجلس ديگر دو گوسفند است.
وثبوت كفّاره در موارد ذكر شده، در صورتى است كه گرفتن ناخن با علم وعمد باشد، ولى در صورت جهل ويا فراموشى ويا اشتباه كفّاره اى بر شخص نيست.
مسأله٢٧٢  ـ اگر محرم به استناد فتواى كسى كه فتوا به جواز ناخن گرفتن داده است، ناخن خود را بگيرد وموجب خون آمدن گردد، بنابر مشهور بين فقها (اعلى اللّه مقامهم) بر فتوا دهنده واجب است يك گوسفند كفّاره دهد، واحتياط واجب آن است كه به نظر مشهور عمل شود.

٢٥ ـ دندان كندن
مسأله٢٧٣  ـ بنابر اقوى كندن ـ كشيدن ـ دندان بر محرم حرام نيست وكفّاره ندارد، اگرچه به حرمت وثبوت كفّاره فتوا داده شده است.
(٥١)