مناسك حج (فارسي)
(١)
وجوب حج
٤ ص
(٢)
شرايط وجوب حجة الاسلام
٥ ص
(٣)
وصيّت به حجّ
١٥ ص
(٤)
احكام نيابت
١٩ ص
(٥)
حجّ مستحبّى
٢٣ ص
(٦)
اقسام عمره
٢٤ ص
(٧)
اقسام حجّ
٢٦ ص
(٨)
حجّ تمتّع
٢٦ ص
(٩)
حجّ افراد
٢٩ ص
(١٠)
حجّ قران
٣٠ ص
(١١)
ميقاتهاى احرام
٣١ ص
(١٢)
احكام ميقاتها
٣٢ ص
(١٣)
کيفيت احرام
٣٥ ص
(١٤)
تروك احرام
٣٩ ص
(١٥)
1 ـ شكار حيوان صحرايى
٤٠ ص
(١٦)
2 ـ نزديكى با زنان
٤٢ ص
(١٧)
3 ـ بوسيدن زنان
٤٣ ص
(١٨)
4 ـ مسّ زنان
٤٣ ص
(١٩)
5 ـ نگاه كردن به زن وملاعبه با او
٤٤ ص
(٢٠)
6 ـ استمناء
٤٤ ص
(٢١)
7 ـ عقد ازدواج
٤٤ ص
(٢٢)
8 ـ استعمال بوى خوش
٤٥ ص
(٢٣)
9 ـ پوشيدن دوخته شده براى مردان
٤٥ ص
(٢٤)
10 ـ سرمه كشيدن
٤٦ ص
(٢٥)
11 ـ نگاه كردن در آينه
٤٦ ص
(٢٦)
12 ـ پوشيدن چكمه وجوراب براى مردان
٤٦ ص
(٢٧)
13 ـ دروغ گفتن ودشنام دادن وفخر كردن
٤٧ ص
(٢٨)
14 ـ مجادله كردن
٤٧ ص
(٢٩)
15 ـ كشتن جانوران بدن
٤٨ ص
(٣٠)
16 ـ زينت كردن
٤٨ ص
(٣١)
17 ـ روغن مالى بدن
٤٨ ص
(٣٢)
18 ـ جداكردن مو از بدن
٤٩ ص
(٣٣)
19 ـ پوشاندن سر براى مرد
٤٩ ص
(٣٤)
20 ـ فرو رفتن در آب
٥٠ ص
(٣٥)
21 ـ پوشاندن صورت بر زنها
٥٠ ص
(٣٦)
22 ـ تظليل ـ سايه قراردادن ـ براى مردان
٥٠ ص
(٣٧)
23 ـ بيرون آوردن خون از بدن
٥١ ص
(٣٨)
24 ـ ناخن گرفتن
٥١ ص
(٣٩)
25 ـ دندان كندن
٥١ ص
(٤٠)
26 ـ برداشتن سلاح
٥٢ ص
(٤١)
طـواف
٥٤ ص
(٤٢)
نقص در طواف
٦٠ ص
(٤٣)
زيادى در طواف
٦٠ ص
(٤٤)
شك در عدد شوطها
٦١ ص
(٤٥)
نماز طواف
٦٣ ص
(٤٦)
سـعـى
٦٥ ص
(٤٧)
احكام سعى
٦٦ ص
(٤٨)
شك در سعى
٦٧ ص
(٤٩)
تقصير
٦٨ ص
(٥٠)
واجبات حجّ
٦٩ ص
(٥١)
وقوف در عرفات
٦٩ ص
(٥٢)
وقوف در مزدلفه
٧١ ص
(٥٣)
ادراك وقوف در عرفات ومشعر يا يكى از آن دو
٧٢ ص
(٥٤)
واجبات منى
٧٣ ص
(٥٥)
1 ـ رمى جمره عقبه
٧٣ ص
(٥٦)
2 ـ قربانى كردن ـ ذبح گوسفند وگاو يا نحر شتر ـ در منى
٧٤ ص
(٥٧)
مصرف قربانى
٧٧ ص
(٥٨)
3 ـ حلق يا تقصير
٧٧ ص
(٥٩)
طواف حجّ ونماز آن وسعى حج
٧٨ ص
(٦٠)
طواف نساء
٧٩ ص
(٦١)
ماندن در منى
٨١ ص
(٦٢)
رمى جمرات
٨٢ ص
(٦٣)
احكام مصدود
٨٣ ص
(٦٤)
احكام محصور
٨٤ ص
(٦٥)
آداب ومستحبات
٨٧ ص
(٦٦)
مكروهات احرام
٨٨ ص
(٦٧)
ورود به حرم ومستحبات آن
٨٩ ص
(٦٨)
آداب ورود به مكّه مكرّمه ومسجدالحرام
٨٩ ص
(٦٩)
آداب طواف
٩١ ص
(٧٠)
آداب نماز طواف
٩٣ ص
(٧١)
آداب سعى
٩٤ ص
(٧٢)
آداب بستن احرام حجّ تا وقوف در عرفات
٩٥ ص
(٧٣)
آداب وقوف در عرفات
٩٦ ص
(٧٤)
آداب وقوف در مزدلفه
٩٨ ص
(٧٥)
آداب رمى جمرات
٩٩ ص
(٧٦)
آداب قربانى
٩٩ ص
(٧٧)
آداب سرتراشيدن
١٠٠ ص
(٧٨)
آداب طواف حجّ وسعى
١٠٠ ص
(٧٩)
آداب منى
١٠٠ ص
(٨٠)
آداب مكّه معظّمه
١٠١ ص
(٨١)
طواف وداع
١٠٢ ص
(٨٢)
زيارت حضرت رسول اكرم (صلى الله عليه واله)
١٠٢ ص
(٨٣)
زيارت حضرت صديقه زهرا (عليها السلام)
١٠٣ ص
(٨٤)
زيارت جامعه ائمه بقيع (عليهم السلام)
١٠٣ ص
(٨٥)
زيـارات وادعيه
١٠٤ ص
(٨٦)
زيارت حضرت فاطمه زهرا (عليها السلام)
١٠٥ ص
(٨٧)
زيارت ائمه بقيع (عليهم السلام)
١٠٦ ص
(٨٨)
زيارت امين الله
١٠٧ ص
(٨٩)
زيارت جامعه كبيره
١٠٨ ص
(٩٠)
زيارت حمزه (عليه السلام)
١١١ ص
(٩١)
زيارت ابراهيم فرزند رسول خدا (ص)
١١٢ ص
(٩٢)
زيارت شهداى اُحد
١١٣ ص
(٩٣)
دعاى امام حسين (عليه السلام) در روز عرفه
١١٤ ص
(٩٤)
دعاى امام سجاد (عليه السلام) در روز عرفه
١٢١ ص
(٩٥)
دعاى كميل
١٢٦ ص
(٩٦)
اصطلاحات
١٢٩ ص

مناسك حج - حضرت آيت الله العظمى وحيد خراسانى - الصفحة ٤٧ - ١٤ ـ مجادله كردن

وهرگاه مضطرّ به پوشيدن چكمه وجوراب شود، پوشيدن آن جايز است، وپاره كردن روى آن واجب نيست، اگرچه احوط است.
ودر پوشيدن چكمه كفّاره نيست، ولى در پوشيدن جوراب وشمشك ومانند آن دو، با علم به حكم وبه يادداشتن احرام، بنابر احتياط واجب يك گوسفند كفّاره بدهد.
وپوشيدن چكمه وجوراب وآنچه تمام پشت قدم را مى پوشاند، براى زنها مانعى ندارد، وهمچنين پنهان نمودن تمام پشت پا، براى مردان، در صورتى كه پوشيدن بر آن صدق نكند مانعى ندارد.

١٣ ـ دروغ گفتن ودشنام دادن وفخر كردن
مسأله٢٤٦  ـ فسوق بر محرم حرام است، وآن سه چيز است:
اوّل: دروغ گفتن.
دوم: دشنام دادن.
سوم: فخر كردن حرام، يعنى فخرفروشى اى كه موجب اهانت مؤمنى گردد.
بلكه بنابر احتياط واجب ـ اگر أقوى نباشد ـ محرم بايد از هرگونه فخرفروشى اجتناب نمايد.
وهرگاه محرم فسوق نمايد كفّاره اش ـ بنابر احوط واولى ـ اين است كه چيزى به فقير صدقه دهد، وبايد استغفار نموده وتلبيه بگويد.

١٤ ـ مجادله كردن
مسأله٢٤٧  ـ جدال نمودن ـ قسم خوردن به كلمه «لا واللّه» و «بلى واللّه» ـ اگرچه خصومت ودشمنى در بين نباشد، بر محرم حرام است، بلكه ـ بنابر احتياط واجب ـ هرگونه قسم خوردن به اسماء وصفات الهى حرام است اگر چه با آن دو جمله نباشد.
وظاهر اين است كه مجادله با هريك از دو جمله ذكر شده محقّق مى شود، وحرمت مجادله با آن دو جمله يا يكى از آن دو تنها در صورتى است كه بر آنچه اخبار مى كند قسم بخورد، ولى اگر به منظور ديگرى باشد، مانند احترام كردن به طرف مقابل، مثل اين كه محرم بگويد: «نه واللّه اين كار را نكن، خودم آن را انجام مى دهم» حرام نخواهد بود، وقسم خوردن به غير ذات اقدس الهى جايز است.
مسأله٢٤٨  ـ مجادله كردن از روى ضرورت ـ مانند اين كه براى اثبات حقى يا دفع باطلى باشد ـ جايز است.
مسأله٢٤٩  ـ قسم خوردن در مجادله دو صورت دارد:
اوّل: اين كه قسم راست باشد، ودر اين صورت اگر محرم سه بار يا بيشتر پشت سر هم قسم بخورد، بايد يك گوسفند كفّاره دهد، واگر بعد از دادن كفّاره دوباره سه بار يا بيشتر پشت سر هم قسم بخورد، بايد كفّاره ديگرى دهد.
واگر كمتر از سه بار، يا سه بار، ولى نه پشت سرهم، قسم بخورد كفّاره واجب نيست.
(٤٧)