.محبّت من بر آنان كه در راه من به يكديگر محبّت مى ورزند و در راه من با يكديگر همنشينى مى كنند و در راه من به يكديگر مى بخشند و در راه من به ديدار يكديگر مى روند ، واجب است .

٢٧٠.وَجَبَت مَحَبَّةُ اللّه ِ عَلى مَن اُغضِبَ فَحَلُمَ ؛ [٢]

.محبّت خدا بر كسى كه به خشمش آورند و او بردبارى كند ، واجب مى شود .

٢٧١.اَلوَحدَةُ خَيرٌ مِن جَليسِ السَّوءِ وَ الجَليسُ الصّالِحُ خَيرٌ مِنَ الوَحدَةِ ؛ [٣]

.تنهايى ، بهتر از همنشين بد است و همنشين نيك ، بهتر از تنهايى است .

٢٧٢.هَدِيَّةُ اللّه ِ إلَى المُؤمِنِ السّائِلُ عَلى بابِهِ ؛ [٤]

[١] المستدرك على الصحيحين ، ج ٤ ، ص ١٦٩[٢] مسند الشهاب ، ج ١ ، ص ٣٣٣ .[٣] الأمالى ، طوسى ، ص ٥٣٥ .[٤] مسند الشهاب ، ج ١ ، ص ١٢٠ .