گزيده شهاب الأخبار
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
گزيده شهاب الأخبار - القضاعي، أبو عبد الله - الصفحة ٤٧
باب ط ـ ق
١٣٠.اَلطّاعِمُ الشّاكِرُ لَهُ مِثلُ أجرِ الصّائِمِ الصّابِرِ ؛ [١]
.پاداش آن كه مى خورَد و شكر مى گزارَد ، مانند پاداش روزه دارِ صبور است .
١٣١.طَلَبُ الحَلالِ جِهادٌ ؛ [٢]
.در جستجوى روزىِ حلال بودن ، جهاد است .
١٣٢.طوبى لِمَن شَغَلَهُ عَيبُهُ عن عُيوبِ النّاسِ ؛ [٣]
.خوشا آن كه پرداختن به عيب خويش ، او را از عيب هاى مردم ، باز دارد !
١٣٣.طوبى لِمَن طابَ كَسبُهُ و صَلُحَت سَريرَتُهُ و كَرُمَت عَلانِيَتُهُ و عَزَلَ عَن النّاسِ شَرَّهُ ؛ [٤]
.خوشا آن كه كسبش پاك ، نهانش بسامان و آشكارش نيك باشد و شرّ
[١] المحاسن ، ج ٢ ، ص ٤٤٥ (با اندكى تفاوت) .[٢] مسند الشهاب ، ج ١ ، ص ٨٣ .[٣] نزهة الناظر و تنبيه الخاطر ، ص ٣٦ .[٤] المعجم الكبير ، ج ٥ ، ص ٧٢ .