گزيده شهاب الأخبار - القضاعي، أبو عبد الله - الصفحة ٥٤

١٧٣.لا يَرحَمُ اللّه ُ مَن لا يَرحَمُ الناسَ ؛ [١]

.خداوند ، رحمت نمى آوَرَد بر كسى كه به مردم ، رحم نمى كند .

١٧٤.لايَرُدُّ القَضاءَ إلاَّ الدُّعاءُ ؛ و لا يَزيدُ فِي العُمرِ إلاّ البِرُّ ؛ [٢]

.قضا را برنمى گردانَد ، مگر دعا ، و برعمر نمى افزايد ، مگر نيكى .

١٧٥.لا يَزالُ العَبدُ فِي الصَّلاةِ مَا انتَظَرَ الصَّلاةَ ؛ [٣]

.بنده ، تا آن گاه كه در انتظار نماز است ، پيوسته در نماز است .

١٧٦.لا يَستَقيمُ إيمانُ عَبدٍ حَتّى يَستَقيمَ قَلبُهُ و لا يَستَقيمُ قَلبُهُ حَتّى يَستَقيمَ لِسانُهُ ؛ [٤]

.ايمان بنده راست نشود ، مگر آن كه دلش راست شود ، و دلش راست نشود ، مگر آن كه زبانش راست شود .

١٧٧.لا يَستَكمِلُ أحَدُكُم حَقيقَةَ الإيمانِ حَتّى يَخزُنَ لِسانَهُ ؛ [٥]

.هيچ يك از شما حقيقت ايمان را به تمامى در نيابد ، مگر آن كه زبان در كام كشد .

١٧٨.لايَشكُرُ اللّه َ مَن لا يَشكُرُ النّاسَ ؛ [٦]

.خدا را سپاس نمى گزارد ، آن كه سپاسگزار مردم نباشد .

١٧٩.لا يُعجِبَنَّكُم إسلامُ رَجُلٍ حَتّى تَعلَموا كُنهَ عَقلِهِ ؛ [٧]

.مسلمانىِ كسى شما را به شگفت نياورَد تا آن گاه كه حقيقت خِرَدش را در يابيد .