گزيده شهاب الأخبار - القضاعي، أبو عبد الله - الصفحة ٦٠

.بهره مندى از آنچه آدمى با آن آبروى خود را نگاه مى دارد ، [مانند] صدقه اى است كه [در نامه عملش] نوشته مى شود .

٢٠٤.مَثَلُ أهلِ بَيتي مَثَلُ سَفينَةِ نوحٍ عليه السلام مَن رَكِبَ فيها نَجا و مَن تَخَلَّفَ عَنها غَرِقَ ؛ [١]

.مثَل اهل بيت من ، مثَل كشتى نوح است : هر كه بر آن سوار شود ، نجات مى يابد و هر كه از آن روى برگردانَد ، غرق مى شود .

٢٠٥.اَلمَجالِسُ بِالأمانَةِ ؛ [٢]

.نشست و برخاست [با ديگران] در گرو امانتدارى است . [٣]

٢٠٦.اَلمُجاهِدُ مَن جاهَدَ نَفسَهُ في طاعَةِ اللّه ِ ؛ [٤]

.مجاهد ، كسى است كه در راه فرمانبردارى از خدا ، جهاد با نفس كند .

٢٠٧.مُدارةُ النّاسِ صَدَقَةٌ ؛ [٥]

.مدارا كردن با مردم ، [مانند] صدقه دادن است .

٢٠٨.اَلمَرءُ عَلى دينِ خَليلِهِ ؛ [٦]

.آدمى ، پيرو مرام دوست خويش است .

٢٠٩.اَلمَسجِدُ بَيتُ كُلِّ تَقِيٍّ ؛ [٧]

.مسجد ، خانه هر پرهيزگارى است .

---

[١] مناقب أمير المؤمنين عليه السلام ، ج ١ ، ص ٢٩٦ .[٢] الكافى ، ج ٢ ، ص ٦٦٠ .[٣] آنچه آدمى در نشست و برخاست ها از ديگران مى شنود ، مانند امانتى نزد او است كه بايد از افشاى آن ، خوددارى كند .[٤] مسند الشهاب ، ج ١ ، ص ١٣٩ .[٥] روضة الواعظين ، ص ٣٨٠ .[٦] الكافى ، ج ٢ ، ص ٣٧٥ .[٧] المعجم الكبير ، ج ٦ ، ص ٢٥٥ .