گزيده شهاب الأخبار - القضاعي، أبو عبد الله - الصفحة ٦٣

. هر كه مال آميخته به حرام به دست آورَد ، خداوند ، او را به نابودى مى كشانَد .

٢٢١.مَن أنظَرَ مُعسِرا أو وَضَعَ لَهُ أظَلَّهُ اللّه ُ تَعالى تَحتَ ظِلِّ عَرشِهِ يَومَ لا ظِلَّ إلاّ ظِلُّهُ ؛ [١]

.هر كه وامدارِ تنگ دستى را مهلت دهد يا بار وام را از وى فرو نهد ، خداوند ، در آن روز كه سايه اى جز سايه عرش نيست ، زير سايه عرش جايش مى دهد .

٢٢٢.مَن أيقَنَ بِالخَلَفِ جادَ بِالعَطِيَّةِ ؛ [٢]

.آن كه به پاداش باور دارد ، در بخشش ، گشاده دستى مى كند .

٢٢٣.مَن تأنَّى أصابَ أو كادَ و مَن عَجِلَ أخطَأ أو كادَ ؛ [٣]

.هر كه با درنگ (و انديشه) دست به كارى بزند ، به هدف خود مى رسد يا به آن نزديك مى شود ؛ و هر كه با شتاب [و بى انديشه ]دست به كارى بزند ، به خطا مى افتد يا دور نيست كه به خطا بيفتد .

٢٢٤.مَن تَشَبَّهَ بِقَومٍ فَهُوَ مِنهُم ؛ [٤]

.هر كه خود را به قومى مانند سازد ، از جمله آنان باشد .

٢٢٥.مَن تَواضَعَ لِلّهِ رَفَعَهُ اللّه ُ و مَن تَكَبَّرَ وَضَعَهُ اللّه ُ ؛ [٥]

.هر كه براى خدا فروتنى كند ، خداوند بر فرازش مى برد ، و هركه كبر ورزد ، خداوند او را فرو مى كوبد .