علم غيب (آگاهى سوم) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٦١ - ابرآگاهى و فلاسفه اسلام

باشد. بنابراين در امكان آن براى پيامبران و امامان معصوم جاى شك و ترديدى باقى نخواهد ماند.

در پايان اين بخش لازم است نكته اى را تذكر دهيم:

هدف از نقل سخنان دانشمندان ديروز و امروز اين است كه بدانيم علوم بشرى، موضوع آگاهى از غيب را، يك امر ممكن بلكه محقق، تلقى كرده است و با چنين تصديق و توصيف، نبايد در امكان آن شك و ترديد داشته باشيم.

ولى بايد توجه داشت كه آگاهى پيامبران و امامان معصوم بر غيب، از طريقى است، غير از طريق هاى عادى كه در اين بخش پيرامون آن سخن گفتيم، و اشتراك در نتيجه، گواه بر اتحاد در راه نيست.

و نيز اگر ما در اين بخش از كشف و شهود و اشراق و يا ارتباط با ارواح سخن گفتيم و به آنها استشهاد كرديم، نه به اين معنى است كه گفتار هر مدعى كشف و اشراق را بپذيريم، يا به تصديق هر مدعى ارتباط با ارواح، صحه بگذاريم، بلكه هدف تصديق اجمالى است و امّا حدود وخصوصيات آنها چيست؟ فعلاً از قلمرو بحث ما بيرون مى باشد.