علم غيب (آگاهى سوم) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٠٣ - سؤال نهم
مفهوم است. يعنى تصور شده است كه غيب به معنى وحى است در صورتى كه وحى يكى از مصاديق آن است نه اين كه معنى غيب وحى باشد.
نه تنها لفظ غيب در اين آيه (آيه سوره جن) به معنى امور پوشيده از حواس است بلكه در تمام پنجاه و چهار موردى كه اين لفظ در قرآن مجيد آمده است به همين معنى است و حتى در همان سه آيه اى كه معترض به آنها استدلال كرده است (آيه ٤٤ آل عمران، ٤٩هود، ١٠٢يوسف) باز لفظ غيب به معنى امور پوشيده از حواس است در آن سه آيه مقصود، داستان نوح و يوسف و مريم است كه مردم از اين داستان ها به طور كامل و صحيح اطلاع نداشتند و از آنها پوشيده بود و اين داستان ها به وسيله وحى براى مردم بازگو شد و در حقيقت وحى وسيله رسيدن به غيب است نه اين كه غيب به معنى وحى باشد.
شما در تمام قرآن مجيد يك مورد پيدا نمى كنيد كه غيب به معنى وحى باشد اينك نمونه هايى:
١.(إِنّى أَعْلَمُ غَيب السَّمواتِ وَالارضِ).[١]
«از غيب هاى آسمان ها و زمين آگاهم».
[١] سوره بقره، آيه ٣٣.